Inicio Blog

O prezo medio dunha habitación de hotel duns 15 metros cadrados para esta fin de semana en Vigo: de 200 euros en diante

Ángela Precedo
-
0
O prezo medio dunha habitación de hotel duns 15 metros cadrados para esta fin de semana en Vigo: de 200 euros en diante

A tolería polo Nadal de Vigo non para de medrar e semella que ano tras ano vai a máis. Estes días a cidade quedou totalmente colapsada en horas punta pola invasión de turistas portugueses de doutros lugares de Galicia que querían ver as luces instaladas por Abel Caballero. Para chegar a reingresar os case 10 millóns de euros que custaron as decoracións de Nadal hai moito que mercar na cidade, aínda que, botando unha ollada aos prezos dos hoteis, semella que a cousa vai polo bo camiño. Iso si, eses “entre 500 e 1.000 millóns de euros de retorno” dos que falaba Caballero na súa visita ao ‘Land Rober Tunai Show‘ non semellan ser un obxectivo alcanzable. Nin tanto, nin tan pouco, que se di.

Dende Galicia Confidencial facemos un repaso por algúns dos hoteis máis emblemáticos da cidade olívica para comprobar cal é o seu prezo para unha habitación estándar esta próxima fin de semana (16-17 de decembro), e comparándoo co que terán dentro dun mes (20-21 de xaneiro) en Booking, cando a febre do Nadal se disperse e as luces xa sexan cousa do pasado. O resultado? De media, todos os hoteis de Vigo triplicaron o prezo da súa estancia dunha noite para esta fin de semana, algúns incluso o cuadriplicaron. Nas vindeiras fins de semana (a do 23-24 de decembro e a do 30-31 de decembro), os prezos baixan á metade, en moitos casos, ao tratarse de datas moi sinaladas: Noiteboa e Fin de Ano, nas que os visitantes igual son menos polos desprazamentos para pasar eses días ca familia. E, se agora unha habitación estándar se atopa por riba dos 200 euros en case todos os casos, en xaneiro ningunha supera os 100 euros. Ver para crer!

Falando de casos máis concretos, pasar a noite do 16 ao 17 de decembro no hotel Exe Vigo (tres estrelas) pode custarche un 280 euros, por unha habitación de 18 metros cadrados e sen almorzo (tería un sobrecuste de 10 euros); no Hotel Bahía de Vigo (catro estrelas) o prezo sería duns 254 euros, aínda que neste caso a habitación xa sería de 60 metros cadrados e tamén sen almorzo (págase aparte e serían 13 euros); no Oca Ipanema (tres estrelas), o custe sería de 210 euros por unha estancia de 17 metros cadrados (máis outros nove se queres o almorzo); no Hesperia Vigo (catro estrelas), un cuarto de 20 metros cadrados chegaría aos 211 euros (máis 11,90 polo almorzo); no Eurostars Mar de Vigo (catro estrelas), 23 metros cadrados andarían nos 230 euros (máis 12 de almorzo); e no Maroa Hotel (catro estrelas), 21 metros cadrados pagaríanse a 220 euros (máis 15 polo almorzo).

Iso si, estes prezos non son algo exclusivo dos hoteis con máis estrelas, pois tamén os que teñen dúas ou mesmo unha estrela pero están ben ubicados, próximos ao centro histórico e aos lugares onde se concentra a decoración de Nadal, disparan os prezos. Así, por exemplo, o Hotel del Mar Vigo (dúas estrelas) chega a custar 270 euros por pasar esa noite do sábado ao domingo nun cuarto de 25 metros cadrados (8 máis co almorzo); o Hotel Pantón (dúas estrelas) suporía desembolsar 194 euros por un cuarto de 14 metros cadrados (e outros 8 polo almorzo); o Hotel Atlántico Vigo (dúas estrelas) estaría nos 198 euros por 18 metros cadrados (e seis máis de almorzo); e o Hotel Alda Estación (unha estrela) chegaría aos 157 euros por un cuarto de 13 metros cadrados (e 7 máis con almorzo). Como pode observarse, prezos moi elevados para tratarse da habitación estándar dun hotel de dúas ou unha estrela.

Ademais, cabe destacar que estes son os prezos que conseguimos recabar grazas a que aínda quedaba algunha habitación libre (moi poucas), pero había outros hoteis emblemáticos, como o NH Collection Vigo (catro estrelas) ou o Gran Hotel Nagari Boutique & Spa (cinco estrelas) que xa nin habitacións dispoñibles tiñan para esas datas do 16 ao 17 de decembro, estando todo completamente agotado, o que fixo que non puidésemos ver o seu prezo. Aínda que tendo en conta que para a fin de semana do 23 ao 24 de decembro, cando todos os demais baixan os seus prezos entre os 76 e os 160 euros, a habitación no NH custa 140 euros (16 metros cadrados e 27 euros máis polo almorzo) e no Nagari chega ata os 218 (40 metros cadrados e 19,80 máis polo almorzo), podemos imaxinar que para estas próximas datas o custe non sería pouco. 

PAZO LOS ESCUDOS HOTEL SPA & RESORT: 3.000 EUROS A HABITACIÓN

Finalmente, como prezo máis sorprendente, atopámonos co caso do Pazo Los Escudos Hotel Spa & Resort (cinco estrelas), que multiplicou o seu prezo habitual por 25 para esta próxima fin de semana de decembro. Así, unha habitación de 34 metros cadrados custa a frioleira de 3.079 euros (e sen almorzo, polo que habería que desembolsar un suplemento de 21,50 euros). Se miramos o prezo da mesma habitación para a fin de semana seguinte, do 23 ao 24 de decembro, este xa baixou aos 137 euros; e para a de final de ano, do 30 ao 31 de decembro, quedouse nos 164. Ademais, dentro dun mes, cando as luces xa sexan historia, a mesma habitación estará ao módico prezo de 110 euros para pasar a noite do 20 ao 21 de xaneiro, é dicir, vintecinco veces máis barata.

Para que poidades comparar cos prezos que terán as habitacións en Vigo esta próxima fin de semana do 16 ao 17 de decembro, deixámosvos tamén os que terán esas mesmas habitacións na do 20 ao 21 de xaneiro: 77 euros no Exe Vigo (tres estrelas); 61 euros, no Hotel Bahía de Vigo (catro estrelas); 56 euros, no Oca Ipanema Hotel (tres estrelas); 49 euros, no Hesperia Vigo (catro estrelas); 53 euros, no Hotel del Mar Vigo (dúas estrelas); 48 euros, no Hotel Pantón (dúas estrelas); 52 euros, no Hotel Atlántico Vigo (dúas estrelas); 43 euros, no Hotel Alda Estación (unha estrela); 63 euros, no Eurostars Mar de Vigo (catro estrelas); 75 euros, no Maroa Hotel (catro estrelas); 97 euros, no NH Collection Vigo (catro estrelas); e 123 euros, no Gran Hotel Nagari Boutique & Spa (cinco estrelas).

“A EXPECTATIVA É MELLORAR AS CIFRAS DO ANO PASADO E VAI SER POSIBLE”

E é que, tal e como conta César Sánchez-Ballesteros, presidente da Federación de Hostalaría de Pontevedra (Feprohos), as pontes de decembro e as pasadas fins de semana “as ocupacións foron moi altas, especialmente os venres e os sábados, cando estivo prácticamente todo cheo“. Durante a ponte como tal, “aínda que a ocupación foi bastante alta, non chegamos a dicir cheo porque tanto o mércores como o xoves non logramos chegar ao 100 %, debido en parte á alerta meteorolóxica“. Ademais, na parte da hostalaría, os bares e os restaurantes “están moi satisfeitos, porque mesmo con meteoroloxía adversa estanse a conseguir ocupacións moi altas, o cal está moi ben”. Así as cousas, “a expectativa agora é mellorar as cifras do ano pasado nestas datas, e polo momento temos a sensación de que vai ser posible melloralas“.

Preguntándolle polo disparado prezo dos hoteis para esta vindeira fin de semana fronte ao que terán nas seguintes, Sánchez-Ballesteros asegura que “este ano tanto as datas de Noiteboa como de Fin de Ano caen en fin de semana, e en Noiteboa e Nadal a ocupación ralentízase”. En concreto, afirma que “aínda que hai xente que si que viaxa, o número masivo de persoas a noite do 24 de decembro non saen da casa, quedan en familia e non viaxan”. Con todo, os hoteleiros agardan que os que si o fan permitan manter unhas ocupacións medianamente altas vistos os prezos. “Por tradición, xa non son datas nas que se consigan ocupación moi altas, porque a xente quédase na casa co tema dos agasallos, Papá Noel… e aquí en Vigo o público das luces de Nadal ten un perfil fundamentalmente familiar“, explica.

A OCUPACIÓN EN FIN DE ANO DEPENDERÁ DO TEMPO E DO CLIENTE PORTUGUÉS

Con todo, o tamén dono do Hotel Bahía de Vigo afirma que tamén hai outro tipo de público para os hoteis da cidade olívica: o cliente portugués, moi abundante nesta época do ano. “Si que vén moita xente de Portugal que prefire pasar unha noite un pouco especial máis aló do seu lugar de orixe“, apunta. O mesmo sucede coa noite de Fin de Ano. “É verdade que esa noite a xente sae da casa, pero sae máis ben de festa cos amigos, a non ser que planeen unha viaxe a esquiar ou algo polo estilo, pero non resulta un público determinante para Vigo, é dicir, non é esta cidade un destino de Fin de Ano como tal”, apunta Sánchez-Ballesteros, que engade que “aínda así, co turismo portugués, si que haberá moito movemento e sen dúbida se poderán ir enchendo os hoteis”. De feito, recomenda á xente que teña pensado visitar Vigo nesas datas que reserve xa lugar para cear, porque “logo entre que hai establecementos pechados e outros que só aceptan ceas con reserva, hai xente que está hospedada e que non logra atopar mesa”.

Así as cousas, concede que “é verdade que as ocupacións e os prezos serán máis altos está semana que as vindeiras”, pero os das seguintes tamén poderán ir elevándose a medida que aumente a demanda. E é que, como explica, “é habitual que para a noite de Fin de Ano, sobre todo, a xente agarde a ver se vai chover para decidirse a reservar hotel, sobre todo o mercado portugués, que pode aguantar ata os cinco días previos a Fin de Ano ser reservar”. “Iso vai facer cambiar os prezos tamén no último momento”, augura o hostaleiro, que, por experiencia, asegura que “segundo se achegan estas datas de Nadal a xente reserva con menos anticipación, curiosamente”. Sen embargo, en semanas previas, as reservas estaban cheas porque “a xente que quería vir a Vigo para ver as luces foise anticipando, pois dáballe igual unha fin de semana que outra para facer esa escapada, así que ían buscando os mellores prezos e enchendo os ocos”. 

PARA COMER OU CEAR DÉBESE RESERVAR DOUS OU TRES DÍAS ANTES

Así mesmo, polo que respecta ao problema por atopar mesa para comer ou cear na cidade nestas datas sen reservar alo menos con tres días de antelación, Sánchez-Ballesteros apunta que “nestas datas hai moitos grupos de persoas na rúa, moi xente que non planificou a viaxe e a maioría de restaurantes foron modificando as súas pautas de traballo para incorporar o sistema de reserva previa con anticipación“. Se a isto sumamos o feito de que “hai moitas ceas de amigos, de empresa, de compañeiros de traballo… que organizan as súas ceas os venres maioritariamente e tamén algúns sábados, o que fai que coincidan máis coa xente que vén ver as luces, e eses si que reservaron as ceas con anticipación, polo que os que veñen pola rúa teñen aínda máis difícil atopar un oco nos restaurantes se non o buscan antes de dous ou tres días de visitar a cidade”, conclúe o dono do Hotel Bahía de Vigo.

As diferenzas de renda entre o barrio máis rico e o máis pobre de Vigo ascenden a 18.000 euros anuais

Ángela Precedo
-
0
As diferenzas de renda entre o barrio máis rico e o máis pobre de Vigo ascenden a 18.000 euros anuais

As grandes cidades caracterízanse, polo xeral, por ter salarios máis altos que os pequenos pobos ou aldeas galegas. Semella lóxico tendo en conta que nelas o custe da vida é máis caro: alquilar un piso agora mesmo nunha cidade dispárase por riba dos 600 euros. Sen embargo, dentro das propias cidades chega a existir unha gran diferenza de ingresos en función do barrio no que nos atopemos. Sempre adoita haber barrios onde se concentra máis a xente de maior poder adquisitivo, con mellores vivendas; e barrios nos que se agrupan os traballadores de a pé ou desempregados, xeralmente situados na periferia. 

Os datos de renda bruta media por barrio achegados polo Instituto Nacional de Estatística (INE) sobre as cidades da Coruña, Vigo e Ourense no 2022 así o demostran. E entre as principais conclusións atópase unha curiosidade que non deixa indiferente a ninguén: o barrio máis rico da Coruña supera en máis de 10.000 euros á renda bruta media do barrio máis rico de Vigo, a pesares de ser unha cidade cuns 50.000 habitantes menos. Se a comparativa se establece con Ourense, esa diferenza sobe a máis de 15.000 euros. De qué barrios falamos? Trátase do coruñés Juan Flórez-San Pablo, do vigués Vigo Centro-Areal-Teis e do ourensán Hospital Cosaga-Parque San Lázaro-Parque Alameda.

Ademais, a nivel galego, hai que ter en conta que a renda bruta media anual está case 4.000 euros por debaixo da renda nacional: 25.713 euros fronte aos 29.014. Nos maiores municipios estas cifras chegan ata os 29.457 euros de media e os 33.105 euros, respectivamente. Por detrás da renda galega só estarían as de Andalucía (24.163 euros), Canarias (24.993), Castela-A Mancha (24.448), Estremadura (21.629) e a Rexión de Murcia (25.042 euros). Ademais, no total da comunidade galega houbo o pasado ano 358.835 declarantes, dos que 92.240 estaban no tramo de menos de 6.000 euros anuais, pero entre os que tamén había 34.426 no tramo de 6.000 a 12.000 euros e 16.698 no de máis de 60.000.

JUAN FLÓREZ A AGRA DO ORZÁN: 29.000 EUROS DE DIFERENZA NUN QUILÓMETRO

Centrándonos agora en analizar as diferenzas dentro de cada unha destas cidades, na Coruña no barrio con maior renda bruta media, Juan Flórez-San Pablo (15.004), os seus habitantes (segundo os datos achegados por 8.766 declarantes) perciben uns 53.469 euros anuais, o que vén a supoñer 3.819,21 euros ao mes (se temos en conta unha división do salario anual en catorce pagas). Ademais, dos 8.766 declarantes hai 3.098 (o 35 %) que afirman estar no tramo de renda que vai dos 30.000 aos 60.000 euros; e 1.390 (o 16 %) que afirman superar os 60.000 euros.

Pola contra, no barrio de menor renda bruta media, Agra do Orzán-Ventorrillo (15.010), os 13.429 declarantes do pasado ano non tiñan unha renda superior aos 23.627 euros anuais, é dicir, non cobraban máis de 1.688 euros brutos ao mes (dividindo o salario anual en 14 pagas). Ademais, deses 13.429 declarantes, 4.261 (o 32 %) aseguraban non percibir máis de 6.000 euros anuais. Situación similar se daba no barrio dos Mallos (15.007), onde 13.856 declarantes dicían percibir unha renda bruta media anual de 24.159 euros, o que suporía 1.726 euros ao mes. Deles, 4.305 (o 31 %), estaban no tramo por debaixo dos 6.000 euros. 

Así as cousas, vese que entre o barrio con maior renda bruta media anual e o barrio coa menor, a diferenza é de nada menos que 29.842 euros anuais (2.132 euros ao mes, aproximadamente). Estamos a falar de cifras alarmantes, tendo en conta que estes barrios están separados entre si por pouco máis de un quilómetro, o equivalente a un cuarto de hora andando. O Parque de Santa Margarita fai de liña divisoria entre a riqueza e a pobreza, poderíase dicir.

Os demais barrios estarían no medio destas cifras de renta: Ciudad Vieja-Centro (15.001), con 39.114 euros anuais de renda bruta media; Ensanche (15.003), con 39.740; Falperra-Santa Lucía-Paseo de Los Puentes-Santa Margarita (15.005), con 39.625; Os Castros-Castrillón (15.009), con 31.485; Os Castros-Castrillón (15.006), con 31.980; Monte Alto-Zalaeta-Atocha (15.002), con 30.299; Riazor-Os Rosales (15.011), con 29.998; Sagrada Familia-Vioño (15.008), con 28.595; e Mesoiro (15.190), con 25.615 euros de renda bruta media.

DE AREAL A VALADARES: 18.271 EUROS ENTRE VIVIR A UN LADO DA AP-9 OU OUTRO

Pola súa banda, en Vigo, como xa comentamos, o barrio con maior renda bruta, o máis rico, é Vigo Centro-Areal-Teis (36.201), cuns ingresos medios por habitante de 41.825 euros ao ano (2.987,5 euros ao mes). Ademais, dos 9.642 declarantes, 2.909 (o 30 %) atópanse no tramo que vai dos 30.000 aos 60.000 euros; e outros 1.140 (o 12 %), no que supera os 60.000 euros. Pola contra, no barrio de menor renda, Valadares zona parque tecnolóxico e loxístico (36.314), a renta bruta media sitúase únicamente nos 23.554 euros (1.682,43 ao mes, falando de 14 pagas). E dos seus 984 declarantes totais, 278 (o 28 %) atópanse no tramo de menos de 6.000 euros anuais.

Situacións similares á deste barrio de renda bruta tan baixa se atopan no de Cabral (36.318), con 23.814 euros anuais segundo declaran os seus habitantes; no de Teis (36.207), con 23.902; no de Candeán, con 24.583; no de San Paulo-Casablanca-Calvario-Lavadores (36.205), con 24.313; e no de Lavadores-Fátima (36.206), con 24.518 euros anuais de renta bruta media. Así as cousas, a diferenza entre o barrio máis rico (Vigo Centro-Areal-Teis) e o máis pobre (Valadares zona parque tecnolóxico e loxístico) vén a ser da frioleira de 18.271 euros anuais de renda bruta (uns 1.305 euros ao mes). 

Neste caso, a diferencia do que acontece na cidade da Coruña, a separación entre estes barrios é bastante maior, de feito atópanse en puntas opostas da cidade. Mentres, como o seu propio nome indica, Vigo Centro está en pleno corazón da cidade, Valadares atópase complétamente ás afora, máis aló incluso do Hospital Álvaro Cunqueiro. A distancia entre ambos é duns 9 quilómetros, o que supón case 20 minutos en coche e máis de dúas horas camiñando.

Con todo, dentro dos barrios cunha renda moi baixa, similar á que presenta Valadares, atópase tamén San Paulo, que está a tan só dous quilómetros do Areal, a pouco máis de media hora andando; e Casablanca, a un quilómetro e menos de vinte minutos; así como Fátima, a 900 metros e só un cuarto de hora camiñando. O paso da AP-9 fai de división.

Outros barrios con renda bruta intermedia en Vigo serían Oia (36.390), cuxos declarantes afirmaron percibir 37.508 euros de media ao ano; Casco Vello (36202), con 30.481 euros; O Castro (36.203), con 34.597; Travesas-Praza da Independencia-Camelia-Pi y Margall (36.211), con 31.904; Bouzas-Coia (36.208), con 31.405; Alcabre-Navia (36.212), con 29.952; Coia (36.209), con 26.187; San Xosé Obreiro-Sárdoma-Casablanca-Calvario (36.204), con 29.272; Coia-Freixeiro (36.210), con 26.118; Comesaña-Matamá (36.213), con 26.849; Coruxo (36.330), con 25.485; Valadares-A Piquela-Alba-San Juan-Sobreira (36.315), con 25.080; Beade (36.312), con 25.944; e Bembrive (36.313), con 26.586 euros de renda bruta media anual.

DE HOSPITAL COSAGA AOS COIÑAS: 15.000 EUROS A MENOS DE MEDIA HORA

Xa na cidade de Ourense, as diferenzas con respecto ás outras dúas grandes urbes galegas fanse moi notables. O barrio con maior renda bruta media anual é o Hospital Cosaga-Parque San Lázaro-Parque Alameda (32.003), con 38.270 euros, segundo os datos aportados no 2022 polos seus 6.285 declarantes. Deles, 2.029 (o 32 %), atopábanse no tramo de 30.000 a 60.000 euros de renda; mentres que 627 (o 10 %), atopábase no de máis de 60.000. Pola contra, o barrio con menor renda bruta media, Os Coiñas-Villanera-Cachaxuas-Seoane-Requeixo-Quintela-Outariz (32.001), sitúase en tan só 23.314 euros anuais. E dos seus 13.525 declarantes, 4.102 (o 30 %) atópanse por debaixo dos 6.000 euros anuais. 

Deste xeito, as diferenzas entre o barrio máis rico e o máis pobre de Ourense son duns 14.956 euros de renda bruta media anual, sendo menos acusada a diferenza que a que hai entre os barrios máis pobres e máis ricos da Coruña ou Vigo. E a distancia que separa os barrios de Hospital Cosaga e Os Coiñas é únicamente de dous quilómetros, percorréndoa nuns trinta minutos a pé. A separación entre ambos vén a ser o río Miño, que divide a cidade de Ourense en dúas partes unidas, neste caso, pola ponte romana.

Os demais barrios atópanse xa no medio de ambas rendas brutas medias: o de Carroleiro-Ceboliño-Botánico de Montealegre-San Francisco (32.004) tiña o pasado ano unha renda bruta media de 30.325 euros anuais; o de Catedral-Barrocás-Ponte Romano (32.005), de 24.695; e o de A Garduñeira-A Gauxa-A Fonte-A Valenza-Barbadás (32.002), de 24.948 euros anuais.

Ascenden a 59 os positivos por coronavirus na tripulación española en corentena nas illas Seychelles

Redacción
-
0
Ascenden a 59 os positivos por coronavirus na tripulación española en corentena nas illas Seychelles

O Departamento de Saúde da República das Seychelles informou públicamente de 59 positivos confirmados por PCR na flota de barcos españois en corentena neste arquipélago do Índico.

“Agora mesmo 59 é o número total de resultados positivos das probas de PCR da tripulación da frota pesqueira española que chegou de Senegal e Costa do Marfil o pasado 23 de xuño de 2020”

O Departamento de Saude Nacional tomou mostras de 198 mariñeiros en total até o momento, e xa foron analizadas 146 mostras. Para os 52 mariñeiros restantes o departamento de saúde tamén iniciou a recollida de mostras no día de hoxe segundo informan no comunicado.

O Departamento de Saúde nacional confirman que todos os mariñeiros están illados nos barcos da frota pesqueira española “adicados agora para este propósito” onde contan segundo as fontes do país con “médico propio abordo, EPI, sistemas de control de temperatura e doutros síntomas que a tripulación poida desenvolver neste momento”.

No caso de que algún dos tripulantes desenvolvese síntomas asociados coa COVID19, serán transferidos ás instalacións de illamento e tratamento na Illa de Mahé.

O responsable de Sanidade, Jude Gedeon, anunciou o pasado mércores que os tres primeiros casos positivos formaban parte dos 207 mariñeiros africanos que chegaron o martes ao arquipélago para unha substitución de tripulantes da frota atuneira española.

Gedeon indicou que todos eles sometéronse a un control de saída nos seus países de orixe, con PCR incluído, tres días antes de partir cara ao arquipélago a pedimento das autoridades Seychelles. “Todos os resultados de laboratorio enviados á Autoridade de Saúde Pública e revisados por esta foron negativos”, indicou.

Con todo, os test rápidos realizados polas navieiras unha vez os mariñeiros estiveron a bordo mostraron que 20 deles presentaban o pasado mércores trazas de COVID-19 no seu sistema inmune. Ante este achado, os axentes locais da navieira puxéronse en contacto coas autoridades co fin de confirmar o resultado e adoptar as medidas pertinentes, explicou Gedeon, citado pola axencia de noticias de Seychelles SNA.

Por outra banda, o responsable aclarou que os mariñeiros chegaron a bordo dun avión de Air Seychelles e que o seu traslado fíxose baixo controis estritos e sen apenas contacto co persoal. Todos eles levaban máscara e o seu traslado fíxose conforme aos estándares de seguridade previstos.

O arquipélago situado no Índico e composto por 115 illas só rexistrara ata a data 11 casos de COVID-19 e desde o pasado 5 de abril non sumara ningún novo contaxio. As autoridades de Seychelles confían en poder reabrir ao turismo o próximo mes de agosto, a súa principal fonte de ingresos, á que segue a pesca.

20 días para conseguir unha cita telefónica en atención primaria

P.T.
-
0
20 días para conseguir unha cita telefónica en atención primaria

O 21 de abril de 2020, en pleno pico da pandemia en Galicia, o presidente da Xunta de Galicia anunciaba que o comité clínico traballaba nun plan para recuperar a actividade asistencial ordinaria no SERGAS.

Este plan contemplaba aumentar amplamente a atención telefónica e a ampliación do horario de atención nos centros de saúde e hospitais para evitar as aglomeracións. Feijóo sinalaba que os expertos tamén recomendaban “incrementar as consultas telefónicas”. “Toda medicina que se poida facer sen presenza física é medicina do futuro”, manifestou Feijóo.

O presidente tamén avanzaba que o “futuro” tamén pasa por “aumentar a teleasistencia” e puxo como exemplo diso os 3.000 pacientes contaxiados por coronavirus que son atendidos a través do programa Telea do Sergas.

Pero logo de cinco meses do anuncio da Xunta o plan de teleasistencia empeorou a xa de por sí precaria situación da atención sanitaria primaria. Solicitar unha cita presencial nun centro de saúde é unha misión “case imposible” que agora mesmo depende dun golpe de sorte para conseguir que a liña do centro quede liberada.

Dende esta redacción , aproveitando a necesidade de solicitar unha cita, analizamos todo proceso e contrastamos se é certo as queixas lanzadas en redes sociais por usuarios do SERGAS sobre a imposibilidade de conseguir unha cita, xa non presencial, se non telefónica, nos centros de saúde, así como a saturación das liñas telefónicas.

Actualmente existen dúas opcións vixentes para solicitar unha cita en atención primaria pero ningunha delas permite solicitar unha cita presencial: A chamada telefónica ou solicitar cita por internet.

Tentamos primeiramente a opción máis rápida, a cita por internet.

Captura pantalla páxina do SERGAS solicitude de cita telefónica de atención primaria

A axenda do médico figura completa para o que queda de mes de setembro. Non hay posibilidade incluso de solicitar cita noutro mes.

Ante a imposibilidade de realizar unha cita por internet, decidimos usar o “comodín da chamada”.

A chamada

A chamada ao centro de saúde é redirixida a unha centraliña automática de atención telefónica. Os numeros que figuran no reverso das tarxetas sanitarias non permiten xa contactar directamente co centro de saúde.

Cando conseguimos superar a proba para a que a máquina detecte o idioma no que desexamos ser atendidos a voz grabada solicita selecionar as seguintes opcións: Información reprogramación de citas, Pedir cita no centro de saúde ou Anular cita de hospital.

Logo de indicar a opción desexada, a centrañiña solicítanos que indiquemos a data de nacemento do paciente, así como o nome e apelidos do mesmo. Se conseguimos que a máquina nos entenda, non é doado, entón podemos avanzar.

Levamos xa 6 minutos de conversa coa máquina que volve a pornos á espera ata que contesta unha operadora, desta vez de carne e óso. A operadora advirte que só poden darnos unha cita telefónica, que si precisamos solicitar unha cita presencial é necesario volver a chamar ao mesmo número e repetir o proceso solicitando ser atendido polo centro de saúde.

Repetimos a operación e a centraliña, lonxe de transferir a chamada ao centro de saúde, indícanos outro número ao que debemos de chamar para ser atendido. Levamos xa 20 minutos ao teléfono.

Facemos a primeira chamada directa ao centro de saúde co número alternativo facilitado. A chamada dá tono, pero ninguén resposta. Pasado un minuto, a chamada colga automáticamente. Volvemos chamar, pero o tono xa é de liña ocupada. Tentámolo sete veces máis seguidas pero non conseguimos falar co centro de saúde. Levamos xa 30 minutos ao teléfono.

Volvemos a chamar á centraliña e repetimos todo o proceso anterior e dolicitando directamente unha cita telefónica (non é un caso urxente, pero precisamos falar co facultativo). Non hai citas telefónicas dispoñibles para o que queda do mes de setembro. Motivo? a operadora non sabe precisar o motivo, pero advirte que o médico de cabeceira non está e que seremos atendidos por outro médico do centro de saúde.

Alternativas? Oficialmente ningunha, salvo que sexa unha doenza urxente entón debemos acudir directamente ao noso PAC de urxencias de referencia, algo que só debemos facer si realmente é unha urxencia pero que nunca resolverá cuestións de xestión administrativa (citas especialista, reprogramación citas …) Tomar esta medida como solución supón saturar de xeito irresponsable o servizo de urxencias con consultas que tiñan que ser resoltas no servizo de atención primaria.

Resultado? unha hora de telefóno e vinte días de espera para conseguir unha cita telefónica para poder explicarlle ao noso médico que hai un erro na programación dunha analítica e que iso vai supor retrasar a cita co especialista.

Neste caso non era necesario unha cita presencial, pero a telefónica tampouco parece demostrar ser a solución ao deterioro que sufre a atención primaria en Galicia, agravada neste periodo de “nova normalidade”.

A Xunta anuncia que o futuro da sanidade galega será non presencial

O Val Miñor suspende todas as actividades en sinal de loito polo naufraxio do Marsua J.

Redacción
-
0
O Val Miñor suspende todas as actividades en sinal de loito polo naufraxio do Marsua J.

O Val Miñor únese en sinal de loito ante a última traxedia no mar, logo de que dous mariñeiros e veciños do Val Miñor, Emilio e José Manuel, naufragasen mentres faenaban a bordo do Marsua J este luns nas inmediacións das Illas Cíes.

Salvamento Marítimo atopaba os restos da embaración e o corpo sen vida do mariñeiro Jose Manuel Freire Leyenda, pasadas ás cinco da tarde do luns, pero retirábase tras caer a noite pola escasa visibilidade sen atopar aínda ao patrón e veciño de Panxón (Nigrán) Jorge Emilio Martín Costas.

Loito e pesar no Val Miñor

O Concello de Nigrán emitiu un comunicado no que anuncian a suspensión das súas actividades festivas e culturais previstas mentres continuen os labores de busca do patrón e veciño de Panxón.

Gondomar e Baiona, tamén emitiron sendos comunicados anunciando que suspendían os actos festivos do martes e mércores de entroido en sinal de loito.

As tarefas de procura do patrón pospóñense ata o martes.

O dispositivo despregado tras o naufraxio do pesqueiro Marsua J nas inmediacións das Illas Cíes retirouse pola escasa visibilidade tras caer a noite. Segundo informan fontes de Salvamento Marítimo, o operativo retomarase á primeira hora do martes.

O barco foi atopado quilla ao sol entre as illas Norte e Sur de Cíes. O corpo dun dos tripulantes e os restos da embargación foron localizados sobre as 17,20 horas, por parte do helicóptero ‘Pesca 1’. O cadáver foi recuperado pola ‘Salvamar Mirach’ e trasladado a terra por unha patrulleira da Garda Civil.

A pesar diso, o patrón do pesqueiro continúa en paradoiro descoñecido. A confraría de Baiona trasladou o aviso ás 16,15 horas ante a falta de noticias deste barco –no que viaxaban o patrón e un tripulante–, que estiveron a faenar ao oeste das Cíes, na zona coñecida como o Freu da Porta.

Así son os novos dispositivos móbiles da DGT que revisarán se o teu coche pasou a ITV.

P.T
-
0
Así son os novos dispositivos móbiles da DGT que revisarán se o teu coche pasou a ITV.

A DGT puxo en marcha dende o pasado día 20 até o 26 de xaneiro, unha campaña especial para revisar o correcto estado dos vehículos que circulan polas estradas do país.

A medida enmárcase dentro da campaña de vixilancia e control das condicións do vehículo que se desenvolve durante esta semana e nas que se comprobarán pneumáticos, iluminación, parabrisas…

“O risco de falecer ou resultar ferido grave multiplícase por dous ao comparar os accidentes ocorridos con vehículos de 10 a 15 anos de antigüidade, en relación con vehículos de menos de 5 anos”.

Esta é a principal premisa pola que a DGT estrea 30 dispositivos de lectura de matrícula automática para cotexar se o teu coche pasou ou non a inspección técnica de vehículos (ITV) obrigatoria para poder circular.

Esta situación preocupa moito á Dirección Xeral de Tráfico, motivo polo cal no calendario anual de campañas inclúese unha dedicada exclusivamente á vixilancia das condicións dos vehículos que circulan polas estradas. Esta nova campaña desenvolverase desde o luns 20 e prolongarase ata o domingo 26 de xaneiro.

Durante esta semana, os axentes da Agrupación de Tráfico da Garda Civil e o resto de policías locais e autonómicos sumados á campaña, prestarán especial atención ao adecuado mantemento e posta a punto de todos os elementos de seguridade do vehículo: pneumáticos, freos, luces, sinalización, parabrisas sen danos…

Ademáis da vixilancia presencial realizada polos axentes da DGT, este ano utilizarán uns novos sistemas de control e monitoraxe instalados na estrada (lectores de matrícula) para comprobar se os vehículos que circulan van coa ITV en vigor. En caso de detectar que un vehículo non a leva en vigor, procederase á correspondente denuncia.

Lector de matrícula para revisión de vixencia de ITV | Fonte DGT

Nas últimas verificacións telemáticas realizadas por Tráfico, detectouse que o 1,64% dos vehículos que circulaban non levaban a ITV en vigor.

As rodas

Aproximadamente máis dun millón dos vehículos, un 5%, circulan con defectos graves nas rodas, principalmente por levar unha profundidade do debuxo por baixo do mínimo legal de 1,6 mm; ter un desgaste irregular debido a unha mala suspensión ou unha aliñación incorrecta e circular cunha presión errónea.

Ademais, os vehículos relacionados cun uso máis profesional como é o caso das furgonetas, presentan maiores índices de defectos nos pneumáticos.

As luces

A finalidade das luces dos vehículos non só é a de ver, senón tamén a de ser visto, xa que cada vehículo en circulación é, na práctica, un obstáculo para os demais, polo que a delimitación da súa presenza tamén é significativa.

A DGT aconsella prestar unha especial atención á utilización, mantemento e regulación dos faros, para conseguir, por unha banda, dispoñer de luz suficiente e, por outro, non cegar a quen circula polas mesmas vías públicas.

Outros aspectos que serán revisados

Levar a matrícula ilexible é unha infracción grave cunha sanción de 200 euros e sen detracción de puntos, pero manipular a placa de matrícula para tentar eludir fraudulentamente a norma pode conlevar unha multa de 6.000 euros e a perda de 6 puntos.

Parabrisas: O condutor debe verificar que o parabrisas non presenta dano algún, xa que é unha peza fundamental na resistencia estrutural do vehículo e na eficacia do airbag ou dos sensores.

Permiso de circulación do vehículo no que figuran os datos técnicos do mesmo e os datos do seu propietario (ou unha autorización da Xefatura de Tráfico na súa ausencia).

Tarxeta da ITV e adhesivo correspondente, visible na lúa dianteira.

James Rhodes, o pianista británico “máis riquiño”, actuará este sábado en Vigo.

P.T.
-
0
James Rhodes, o pianista británico “máis riquiño”, actuará este sábado en Vigo.

James Rhodes actuará este sábado 1 de febreiro ás 20:30h no Teatro Afundación de Vigo e a súa chegada ven anunciada en galego dende o seu perfil en Twitter. Laiándose do pouco tempo da estancia pero contento e repartindo eloxios á gastronomía e o entorno da cidade olívica.

O pianista preguntou tamén en Twitter sobre o proceso evolutivo da denominación do Teatro García Barbón a Teatro Afundación. Cun lapsus lingüe de confundir o apelido Borbón con Barbón.

Tan só falta despexar a incógnita se este sábado lucirá a “famosa camiseta de Vigo ” durante o seu concerto.

Caballero reta a Nova York: “En Times Square teñen que aprender do Nadal de Vigo”

Ángela Precedo
-
0
Caballero reta a Nova York: “En Times Square teñen que aprender do Nadal de Vigo”

O alcalde de Vigo, Abel Caballero, volveu despregar na nova edición da Feira Internacional de Turismo (Fitur) en Madrid, o seu habitual ton épico para reivindicar a dimensión internacional do Nadal vigués e a súa capacidade de proxección global, chegando mesmo a situar a cidade como referencia directa para Nova York e a súa emblemática Times Square. Durante a súa intervención, o rexedor asegurou que convidou persoalmente ao anterior alcalde de Nova York a visitar Vigo polo Nadal, un convite que, segundo relatou, nunca foi aceptado. 

A partir de aí, Caballero construíu un relato case profético: “Todos os alcaldes de Nova York que non aceptaron o convite do alcalde de Vigo a ver o Nadal perderon as eleccións”, afirmou, incluíndo nesa lista tanto ao anterior como a outros rexedores previos da Gran Mazá. “Vide, vedes o Nadal, aprendedes un pouquiño e en Times Square facedes unha cousa un pouquiño máis moderna do que estades facendo nestes intres”, díxolles. Nesa mesma liña, o alcalde vigués subliñou que agora hai un novo alcalde en Nova York, ao que tamén lle estenderá un convite formal no próximo mandato –“cando el e eu repitamos como alcaldes”– para que visite a cidade durante as festas do Nadal. 

O obxectivo, explicou, non é só institucional ou turístico, senón tamén inspirador: que poida “coller ideas” do modelo de Vigo e trasladar a Times Square propostas aínda máis ambiciosas das que se están a desenvolver actualmente. Caballero chegou mesmo a inverter simbolicamente os roles entre ambas cidades, presentando a Vigo como referente creativo fronte a un dos espazos urbanos máis icónicos do planeta. “Teñen que facer en Times Square algo un pouquiño máis moderno”, resumiu, nun exercicio de ironía e orgullo local que xa é marca da casa. “Vou convidalo no próximo mandato porque aquí ensinarémoslle a atinar coas luces”, sentenciou.

Máis alá do ton humorístico e grandilocuente, o alcalde quixo incidir no significado profundo do Nadal de Vigo. Segundo defendeu, xa non se trata unicamente dun fenómeno turístico de alcance mundial nin do impacto económico que xera, senón dunha experiencia emocional. “Hai algo que me importa máis que o efecto económico: impórtame que a xente que veña a Vigo se converta en amiga de Vigo”, explicou. No seu discurso, o Nadal convértese así nunha ferramenta de construción simbólica, un mecanismo para xerar vínculos afectivos entre a cidade e quen a visita. 

Así, Caballero volveu presentar Vigo en Fitur como unha cidade aberta, acolledora e capaz de converter un evento festivo nun relato identitario que transcende fronteiras. Un relato que, na súa versión máis hiperbólica, chega mesmo a influír no destino político dos alcaldes de Nova York. Entre a broma, a esaxeración e o marketing urbano, a mensaxe é clara: Vigo xa non se compara con outras cidades, senón que se ofrece como modelo exportable ao mundo, mesmo á capital simbólica do espectáculo global: “O Nadal de Vigo é un fenómeno a nivel mundial”, destacou. 

En definitiva, para Caballero a iluminación de Nadal deixou de ser só unha política municipal para converterse nun proxecto de cidade con vocación internacional, no que Vigo non só recibe visitantes, senón que exporta imaxe, relato e ambición. Unha narrativa na que a cidade se proxecta como destino inevitable, como referencia global e como espazo no que, segundo o propio alcalde, quen entra xa non volve ser simplemente turista, senón parte dunha comunidade emocional chamada Vigo.

(Vídeo) O día que ‘Stranger Things’ abriu un burato en Vigo… que non se pecha

Ángela Precedo
-
0
(Vídeo) O día que ‘Stranger Things’ abriu un burato en Vigo… que non se pecha

En Vigo pasan cousas raras no Nadal, todo o mundo o sabe. Non raras no senso dunha ‘árbore xigante’ ou unha cidade a rebentar de ‘luces LED’, que iso xa forma parte do almanaque sentimental anual. Raras das outras: das que se quedan pegadas ao chan, literalmente. Porque a historia non vai dunha pancarta nin dun cartel que se despega coa primeira borrasca. Vai dunha tapa de sumidoiro. Unha desas superficies circulares (ou case) polas que camiñamos sen miralas, coma se o chan fose un trámite de camiño ao noso destino final. 

Ata que un día te asomas cos ollos –non coa cara, que isto non é unha imprudencia municipal– e ves que alí abaixo, onde debería haber só ferro e rutina, alguén gravou un mapa cara o imposible: ‘Stranger Things’, bicicletas na estrada, sombras e criaturas, e o debuxo inconfundible do ‘Upside Down’, o Mundo do Revés. E o que semellaba un xesto de campaña –Nadal, lanzamento, foto, redes…–, agora ten un xiro digno da propia serie: a tapa do sumidoiro segue aí.

ONDE ESTÁ O PORTAL DE VIGO?

A intervención apareceu no centro, no Casco Vello da cidade olívica: na rúa Joaquín Yáñez, no tramo que conecta a Biblioteca Juan Compañel coa Praza da Constitución. Non é unha localización calquera: é unha zona de paso, de ruteo, de ‘baixo a por un recado e remato sentado nunha terraza’, e no Nadal, ademais, unha marea humana de xente. Netflix (xunto a Movistar) elixiu esa esquina de Vigo para unha acción que convertía o chan nunha pista de búsqueda: unha especie de xincana urbana onde o premio principal era atopar o guiño.

NON É UN SUMIDOIRO COMO TAL: É UNHA ARQUETA

Aquí vén o detalle clave que explica por que podería ter chegado para quedar. A propia Telefónica describiu estas pezas como ‘arquetas’: estruturas subterráneas que albergan puntos de conexión de redes de telecomunicacións. E anunciou unha acción estatal: 41 arquetas repartidas por beirarrúas de toda España co diseño exclusivo da serie, “creadas para a ocasión”. Ou sexa: non era atrezzo pegado con cola. Era metal útil, parte do mobiliario técnico da cidade, cunha pel nova. E, cando mudas unha pel de metal… Ás veces a pel queda máis do previsto.

Non por maxia, senón por loxística: retirar unha tapa non é como recoller unha lona. É substituír unha peza funcional, coordinar mantemento, almacén, reposición e moitas outras cousas. En campañas así, a miúdo o efémero non se desinstala con présa: vai quedando ata que toque o seguinte cambio. De feito, no publicado sobre o tema por Telefónica non aparece unha data pública de retirada desta arqueta –como si había para, por exemplo, a retirada da campaña despregada na Gran Vía de Madrid no Nadal–. Así que, se hoxe segue aí, non contradí nada oficial.

A CAMPAÑA: VIGO COMO ESCENARIO E MADRID COMO ESCAPARATE

A tapa de Vigo foi parte dun despregue grande, dos que buscan que a promoción non se vexa, senón que tropece. En Madrid, seguindo co exemplo, a campaña de Nadal de ‘Stranger Things’ foi especialmente agresiva e ocupou o espazo público con proxeccións e elementos promocionais; e discutiuse mesmo canto ingresou a cidade por isto –tendo en conta que o ‘Upside Down’ mesmo estivo presente nas pantallas de televisión de todo o país durante as Campanadas, en plena Porta do Sol–. En Vigo, pola contra, a campaña foi un obxecto pequeno, pero cunha vocación de permanencia involuntaria: unha tapa que, se ninguén a muda, vólvese xa parte do mapa de sumidoiros da cidade. E cómpre lembrar que Vigo xa ten historial como cidade-escenario para estes golpes de efecto de Netflix.

‘STRANGER THINGS, O FINAL’… E A ÚLTIMA FENDA

Todo isto aconteceu no contexto de peche da serie: a quinta e última tempada lanzouse en tres tandas –o volume 1 o 27 de novembro de 2025; o volume 2 o 26 de decembro de 2025; e o final o 1 de xaneiro de 2026, madrugada en España–. Era a despedida de ‘Stranger Things’. O gran adeus. A última aventura. E, sen embargo, en Vigo, a despedida deixou un recordo que non é póster nin camiseta: unha tapa de ferro no chan. Un souvenir sen tenda. Un merchandising que non mercas, senón que te atopas mentres camiñas pola rúa.

A GRAN PREGUNTA: PÓDESE ENTRAR AO MUNDO DO REVÉS POR AÍ?

Periodisticamente, para ser correctos: non. Municipalmente, para ser correctos: tampouco. Metaforicamente, Vigo leva anos entrenando para respostar que si. Porque esa tapa funciona como funcionan os bos símbolos: propón unha pregunta infantil –e se…?– nunha cidade que no Nadal xa vive medio na ficción. E o Upside Down, á fin e ao cabo, sempre foi iso: a realidade cunha costura aberta, o mesmo sitio pero máis escuro, húmido e paralelo. O brillante da idea é que non che obriga a crer. Só che obriga a mirar ao chan. E, dende aí, todo se contaxia: que Joaquín Yáñez non é só unha rúa, senón un limiar; que a Biblioteca Juan Compañel non é só libros, senón ‘archivo’, ‘segredo’, ‘misterio’; e que a Praza da Constitución non é só pedra, senón ‘escenario’. A tapa dáche un guion e ti pos a imaxinación.

ENTÓN… CHEGOU PARA QUEDAR?

Pode que un día, sen previo aviso, alguén a cambie. Que volvas pasar por alí e xa non estea, volvendo ao ferro normal, ao anonimato, a unha cidade en modo ‘realidade’. Pero mentres siga aí, Vigo ten unha rareza preciosa: unha porta que non abre nada, pero suxire todo. E, ao final, iso é ‘Stranger Things’: a sospeita de que o mundo ten un dobre fondo. En Hawkins era un bosque misterioso cheo de criaturas perigosas. En Vigo, por unha vez, é máis sinxelo: está baixo os teus pés, unha simple tapa de sumidoiro que, aparentemente, agocha algo máis.

A Fiscalía solicita 3 anos e medio de cárcere para a dona dunha empresa de carpintaría por empregar persoal sen dar de alta na feira Conxemar

E.P.
-
0
A Fiscalía solicita 3 anos e medio de cárcere para a dona dunha empresa de carpintaría por empregar persoal sen dar de alta na feira Conxemar

A dona dunha empresa de carpintaría enfróntase a unha petición de 3 anos e seis meses de prisión como presunta autora dun delito contra os dereitos dos traballadores, por empregar a unha quincena de operarios estranxeiros sen autorización de traballo nin alta na Seguridade Social durante a montaxe das casetas da feira Conxemar, en Vigo.

O xuízo celebrarase este martes na sección quinta da Audiencia Provincial de Pontevedra, con sede en Vigo, segundo recolle o escrito de acusación do Ministerio Fiscal.

Os feitos remóntanse a agosto de 2023, cando a empresa da acusada subscribiu un contrato con outra firma para realizar os traballos de montaxe e desmonte das casetas da feira Conxemar, prevista para outubro dese mesmo ano.

Durante o proceso de montaxe, o 21 de setembro de 2023, tivo lugar unha inspección no recinto do IFEVI por parte da Inspección de Traballo. Alí foron localizados 15 traballadores estranxeiros que prestaban servizo para a empresa da procesada.

Segundo a investigación, tratábase de tres cidadáns de Guatemala, sete de Colombia, tres de Perú, un de Venezuela e un de Honduras. Ningún deles contaba con autorización administrativa para traballar en España nin figuraba dado de alta no sistema da Seguridade Social.

Por estes feitos, a Fiscalía acusa á empresaria dun delito contra os dereitos dos traballadores e solicita para ela unha condena de 3 anos e medio de prisión, así como o pagamento dunha multa de 3.000 euros.

Ademais, o Ministerio Público interesa que a empresa sexa clausurada durante un período de cinco anos e que se obrigue á acusada a indemnizar á Seguridade Social polos importes deixados de ingresar, que ascenden a 1.338,60 euros, correspondentes ás cotizacións dos traballadores empregados en situación irregular.

O tribunal deberá agora determinar se os feitos son constitutivos do delito que se lle imputa e resolver sobre as responsabilidades penais e económicas derivadas do caso.

A Fiscalía solicita seis anos de cárcere por unha estafa con falsos alugueres en Vigo

E.P.
-
0
A Fiscalía solicita seis anos de cárcere por unha estafa con falsos alugueres en Vigo

A Fiscalía pediu seis anos de prisión para un home acusado dun delito continuado de estafa agravada tras, supostamente, enganar a unha persoa con falsos alugueres de vivendas na cidade de Vigo. O xuízo celebrarase este mércores na sección quinta da Audiencia Provincial de Pontevedra, con sede na cidade olívica.

Segundo o escrito de acusación pública, o procesado actuou xunto a outro home, que figura como cómplice, ofrecéndolle ao prexudicado dúas vivendas en aluguer: unha para uso propio e outra para un amigo e a súa familia. Para pechar os supostos contratos, cobroulle diferentes cantidades en concepto de arrendamento e de seguro de falta de pagamento, que ascenderon a un total de 1.810 euros.

VIVENDAS INEXISTENTES OU XA OCUPADAS

Sempre de acordo coa Fiscalía, a operación resultou ser fraudulenta: unha das vivendas ofertadas non existía, mentres que a outra xa estaba ocupada por outra familia no momento dos feitos. A pesar diso, o acusado facilitou ao prexudicado uns supostos contratos, cos que pretendía dar aparencia de legalidade á transacción.

Por estes feitos, o Ministerio Público considera que concorre un delito continuado de estafa agravada, ao recaer sobre un ben básico como é a vivenda. Para o acusado principal, solicita seis anos de cárcere e unha multa de 4.320 euros. Para o cómplice, a petición é dun ano de prisión e multa de 1.800 euros.

Ademais das penas solicitadas, a Fiscalía reclama que ambos os dous procesados devolvan ao prexudicado a totalidade do diñeiro cobrado, xunto cos xuros correspondentes. O caso será examinado este mércores na vista oral prevista en Vigo.

Detidas dúas mulleres en Redondela tras ser interceptadas nun coche roubado

E.P.
-
0
Detidas dúas mulleres en Redondela tras ser interceptadas nun coche roubado

Axentes da Policía Local de Redondela e da Policía Nacional detiveron a pasada madrugada a dúas mulleres pola súa presunta vinculación co roubo dun vehículo. Os feitos ocorreron sobre as 2:30 horas, cando unha dotación da Policía Local e da Policía Nacional deulle o alto a un vehículo que circulaba polo centro urbano de Redondela (Pontevedra).

Os funcionarios comprobaron que o coche figuraba como roubado, polo que se procedeu á detención das súas ocupantes. Tamén se lles interveu un puñal que levaban no interior do vehículo.Os axentes déronlles o alto durante un control de madrugada no centro urbano e interviñeron un puñal que portaban no interior do vehículo.

SOS Sanidade Pública sinala ao Álvaro Cunqueiro como a “zona cero” dos recortes

E.P.
-
0
SOS Sanidade Pública sinala ao Álvaro Cunqueiro como a “zona cero” dos recortes

A plataforma SOS Sanidade Pública de Vigo animou este venres a participar na manifestación nacional convocada para o 1 de febreiro en Santiago de Compostela. Para facer este chamamento, o colectivo organizou unha concentración ás portas do hospital Álvaro Cunqueiro, ao que definiron como a “zona cero dos recortes sanitarios” e un “banco de probas” para as políticas de privatización que, segundo denuncian, afectaron gravemente á área sanitaria viguesa.

Os membros da organización criticaron duramente o actual modelo de xestión do centro, insistindo en que se construíu un hospital con menos capacidade da necesaria para favorecer o negocio da sanidade privada. Entre os problemas máis urxentes, destacaron o colapso crónico do servizo de Urxencias, a falta de camas operativas e unhas listas de espera que cualificaron de “intolerables” tanto para consultas especialistas como para intervencións cirúrxicas. Así mesmo, puxeron o foco no concerto con Povisa, denunciando a falta de transparencia económica e a ausencia dunha alternativa 100 % pública para os seus usuarios.

A denuncia tamén se estendeu á Atención Primaria, onde sinalan un déficit estrutural de persoal e unha sobrecarga dos profesionais derivada da falta de recursos. Ante esta situación, SOS Sanidade Pública esixiu unha “reconstrución” do sistema que pase por rescatar a concesión do Álvaro Cunqueiro, poñer a pleno rendemento o Meixoeiro e o Nicolás Pena, e construír un Centro de Alta Resolución no centro de Vigo. Ademais, reclamaron a recuperación de servizos especializados e o aumento do orzamento para novos centros de saúde e puntos de atención continuada (PAC).

O BNG esixe suspender a nova licitación do bus en Vigo para evitar unha “hipoteca” de nove anos

E.P.
-
0
O BNG esixe suspender a nova licitación do bus en Vigo para evitar unha “hipoteca” de nove anos

O Pleno do Concello de Vigo debaterá o vindeiro luns unha moción do BNG na que o grupo nacionalista reclama a suspensión inmediata da nova licitación do transporte urbano. O portavoz nacionalista, Xabier Pérez Igrexas, subliñou en rolda de prensa que a cidade aínda está “a tempo” de evitar o que cualificou como unha “hipoteca de 9 anos máis” cun servizo que considera insuficiente e deficiente. Para a fronte nacionalista, o fin da actual concesión representa unha oportunidade única para transformar o modelo de transporte que o goberno local está a desaproveitar.

Segundo denunciou Pérez Igrexas, o novo prego presenta unhas condicións “decepcionantes”, xa que propón “máis do mesmo pero cun custo moito maior”. O voceiro lamentou que o concurso manteña o mesmo número de autobuses e de persoal, mentres fixa unha quilometraxe máxima que se sitúa por baixo dos niveis previos á pandemia. Para o BNG, esta proposta ignora as demandas veciñais de mellores frecuencias e puntualidade, mentres que o contrato prevé un aumento significativo tanto da subvención municipal como das tarifas que pagan os usuarios.

Como alternativa ao actual sistema, o BNG volveu poñer sobre a mesa a remunicipalización do servizo, citando casos de éxito noutras cidades. Entre as súas propostas concretas inclúese o deseño dun novo mapa de liñas que conecte mellor os barrios, a implantación dunha “liña cero” entre Teis e Navia, e a ampliación do billete de transferencia. Así mesmo, os nacionalistas piden reducir o prezo das viaxes e garantir a gratuidade para menores de 15 anos, persoas desempregadas e colectivos en situación de vulnerabilidade social.

A Garda Civil investiga a unha veciña de Baiona por explotar e ameazar a mulleres estranxeiras “sen papeis”

E.P.
-
0
A Garda Civil investiga a unha veciña de Baiona por explotar e ameazar a mulleres estranxeiras “sen papeis”

A Garda Civil investiga a unha muller residente en Baiona (Pontevedra) como presunta autora dun delito contra os dereitos dos traballadores, un delito de estafa e outro de ameazas e coaccións. A sospeitosa mantiña empregadas na súa casa a mulleres estranxeiras en situación irregular ás que, segundo a investigación, non pagaba polos seus servizos e intimidaba para evitar que denunciasen.

A investigación iniciouse ao detectarse a presenza desta muller, que conta con antecedentes por estafas e outros delitos, nunha urbanización de alto poder adquisitivo de Baiona. A Garda Civil recibiu informacións que indicaban que a investigada buscaba activamente mulleres de orixe suramericana e en situación de vulnerabilidade económica para realizar labores domésticas. Malia prometerlles contratos de traballo, estes nunca se formalizaban.

Tres das prexudicadas presentaron denuncia no cuartel de Baiona, relatando que a muller as coaccionaba e ameazaba con informar da súa situación ilegal para que fosen expulsadas se non aceptaban as súas condicións. De feito, unha das vítimas recibiu unha chamada intimidatoria dun familiar da investigada mentres se atopaba en dependencias policiais, advertíndolle de que “tiña moito que perder” se denunciaba. Segundo a Garda Civil, a sospeitosa debe ao redor de 5.000 euros ás traballadoras, ás que enganaba simulando transferencias bancarias falsas e alegando erros inexistentes nas súas contas.

DELITO DE ESTAFA

A estes feitos súmase un suposto delito de estafa relacionado cunha vivenda. Unha das mulleres que traballaba para ela precisaba urxentemente un fogar para aloxarse coa súa filla e o seu neto menor. A investigada ofreceulle un inmoble e chegou a cobrarle 780 euros en concepto de fianza. Finalmente, descubriuse que a vivenda prometida era en realidade unha casa en ruínas situada no centro histórico de Baiona. As dilixencias por estes casos foron entregadas no xulgado de garda de Vigo.

A operación policial no porto de Vigo deixa oito detidos por introducir 200 quilos de cocaína

E.P.
-
0
A operación policial no porto de Vigo deixa oito detidos por introducir 200 quilos de cocaína

O operativo desenvolvido pola Policía Nacional e polo Servizo de Vixilancia Aduaneira permitiu desarticular unha organización criminal internacional que introduciu 200 quilos de cocaína polo porto de Vigo. A actuación, culminada o pasado 12 de xaneiro, saldouse finalmente con oito persoas detidas de distintas nacionalidades, segundo confirmaron os responsables policiais nunha rolda de prensa.

Do total de arrestados, tres son cidadáns de orixe albanesa, tres galegos, un francés e un cidadán letón, este último considerado o xefe da organización e que se atopaba en busca e captura por delitos relacionados co narcotráfico. A operación foi bautizada como ‘Operación Monterrey’.

Segundo explicou o xefe do GRECO Galicia, Emilio Rodríguez, a investigación prolongouse durante 17 meses e estivo marcada pola súa complexidade. Os investigadores puxeron inicialmente o foco en varios cidadáns galegos, “vellos coñecidos” das forzas de seguridade, a través dos cales se chegou ao resto da rede criminal.

Estes intermediarios galegos contactaron cun grupo albanés, ao que ofreceron a súa capacidade loxística para facilitar a entrada e distribución da droga. As pescudas permitiron identificar un envío marítimo procedente de Ecuador, oculto nun colector mediante o método coñecido como ‘gancho cego’, que transportaba casca de froita con destino a Vigo.

A INTERVENCIÓN E OS REXISTROS

Os membros da organización desprazáronse á cidade olívica, onde se aloxaron en distintos hoteis e nun piso alugado, desde o que recepcionaron a droga. A intervención policial produciuse o 12 de xaneiro, coa detención de tres persoas nun restaurante de Vigo e outras dúas no piso alugado.

No rexistro deste inmoble, os axentes localizaron os 200 quilos de cocaína, distribuídos en paquetes dun quilo aproximadamente, identificados co logo ‘Kia’. Os cinco estranxeiros detidos ingresaron en prisión provisional por orde xudicial. Unha semana despois, foron arrestados tres galegos máis, con vínculos na Coruña, Lugo e a comarca do Salnés.

Entre os detidos atópase o cidadán letón Aleksei Pustovarov, identificado como lugartenente do coñecido narcotraficante Brian Colin Charrington, falecido en xullo do pasado ano. Segundo detallaron os responsables policiais, Pustovarov exercía como xefe da organización, que estaba altamente estruturada e controlaba tanto a produción da droga en orixe como o seu transporte e distribución final, para a que contaban coa colaboración dos investigados galegos.

Aínda que se trataba dunha rede con capacidade operativa internacional, Emilio Rodríguez indicou que este era o primeiro narcotransporte realizado por esta organización concreta.

Ademais da droga, a operación permitiu incautar máis de 20.000 euros en efectivo, así como documentación e varios teléfonos móbiles. O xefe da UDYCO de Vigo, Iago García, confirmou que a investigación segue aberta e que non se descartan novas detencións.

Pola súa banda, o responsable da Unidade Operativa de Vixilancia Aduaneira en Vigo, Xullo Martínez Anta, subliñou que o éxito da operación se debeu á coordinación policial entre GRECO, UDYCO e a Policía Xudicial da SVA. Neste sentido, afirmou que “o porto de Vigo é un porto seguro, totalmente controlado polas autoridades policiais e aduaneiras”.

VALORACIÓN INSTITUCIONAL

O subdelegado do Goberno en Pontevedra, Abel Losada, felicitou aos corpos participantes e destacou a súa capacidade para actuar “en toda a cadea do narcotráfico, desde os grandes alixos ata o último menudeo”. Neste contexto, lembrou que no último ano se desmantelaron en Vigo 25 ‘narcopisos’.

Losada tamén apelou a que os distintos axentes políticos e sociais “deixen traballar á Policía” e subliñou que a loita contra o narcotráfico “non remata coa actuación policial”, senón que implica tamén a outras instancias, co obxectivo de dar unha resposta eficaz ás demandas da cidadanía.

Ingrid deixa ventos de 117km/h e moitas incidencias en Vigo

redacción
-
0
Ingrid deixa ventos de 117km/h e moitas incidencias en Vigo

Os bombeiros de Vigo tiveron numerosas saídas ao longo da noite e á primeira hora da mañá por mor do temporal Ingrid que entrou con forza en Galicia, aínda que ningunha incidencia foi grave, segundo confirmaron a Europa Press.

Así, tiveron que actuar en diversas caídas de árbores e ramas, desprendemento de carteis e paneis, ou de elementos de tellados, sen que se rexistraron feridos. O vento foi o causante da maioría de contratempos e, polo momento, non se notificaron incidentes relacionados con acumulacións de choiva ou inundacións.

No Porto de Vigo , en cuxa estación meteorolóxica se rexistraron refachos de vento de até 117 km/h, hai 9 barcos que atracaron nos peiraos para refuxiar da borrasca e outros 4 buques fondeados na ría, ao abrigo das illas Cíes. A autoridade portuaria mantén pechado o paseo de Bouzas por seguridade.

123...2.087Páxina 1 de 2.087

HOXE EN GALICIA

Loading RSS Feed

Xornal de Vigo é o primeiro gran xornal dixital en galego de Vigo e a súa área metropolitana

SÍGUENOS

© Xornal de Vigo - Xurimaru Servizos de Comunicación 2010 S.L.