Centos de delegados da CIG manifestáronse este xoves polas rúas de Vigo, no marco dos actos reivindicativos polo 50 aniversario da folga de 1972, para reivindicar o “espírito” dos homes e mulleres que se levantaron contra a ditadura naquel momento, cuns valores que teñen “plena vixencia” na actualidade.
En declaracións aos medios antes do inicio da marcha, o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, subliñou a importancia daquela folga como “xerme” do nacemento desta confederación sindical, e tamén imprescindible para “entender a historia contemporánea do movemento obreiro galego”.
Segundo sinalou, tras os actos de marzo en Ferrol, a central nacionalista levou a cabo outras actividades ao longo do ano, entre elas a presentación dun documental ou a manifestación deste xoves. Así mesmo, está previsto que “en próximas datas” procédase á instalación do monumento sufragado pola CIG para lembrar a folga de hai 50 anos, e que se situará no monte de Ou Castro.
Paulo Carril subliñou que a loita “heroica” da clase traballadora en 1972 ten “toda a vixencia” no actual “momento crítico”, debido á carestía da vida e para os efectos “devastadores” das reformas laborais. Por iso, pediu tela “presente” para manter as mobilizacións e “pór freo á precariedade”.
Respecto diso, volveu a reclamar aos gobernos un “plan de choque”, con medidas urxentes para reverter esa precariedade laboral e a pobreza dos obreiros, entre as que debe haber accións de “intervención pública” en sectores estratéxicos como o financeiro ou o enerxético.
“CONCIENCIA DE CLASE E SOLIDARIEDADE”
Entre os participantes na manifestación estivo Xesús Chaves Fandiño, militante por entón da Organización Obreira e traballador da planta de Citroën Hispania (hoxe Stellantis), quen reivindicou o papel dos obreiros na folga, demostrando “unha conciencia de clase moi grande e unha gran solidariedade”.
Ao seu xuízo, a folga do 72, que se iniciou precisamente tras o despedimento de varios operarios da fábrica automobilística, demostrou á patronal e ao réxime que Galicia “non era o pobo sumiso que eles pensaban”. “A clase traballadora galega sempre se levantou contra a opresión e a inxustiza, e esa segue sendo nosa mellor ferramenta para defender os nosos dereitos”, aseverou.
Finalmente, sobre o conflito de hai 50 anos, lembrou que Citroën Hispania pretendeu dar un “escarmento exemplar” aos obreiros (que protestaban naqueles días para lograr unha xornada semanal de 44 horas) pero “non mediu o suficiente” a resposta que tería por parte da clase traballadora.
