Investigadores do Observatorio de Neoloxía da Universidade de Vigo elaboraron un informe no que se recollen máis de 2.000 neoloxismos en lingua galega que foron identificados no último ano, e extraídos de publicacións ‘en liña‘. O equipo dirixido polos profesores Xosé María Gómez Clemente e Alexandre Rodríguez Guerra, do que tamén forma parte as investigadoras Ana Fernández Berrocal, Xema Rocha Molina, Anabel Garrido García, destacou algúns casos “por producir un impacto neológico moi notable”, como ‘ sexodiversidade’, ‘ webisodio’ (episodio dunha serie producida para internet), ‘ neorretranca’, ‘ deseucaliptizar’ ou ‘ ecocabicha’.

Así mesmo, apuntaron tamén como interesantes certos “préstamos”, como ‘ podcasting’, ‘ hater’ (aplicado a redes sociais) ou ‘ mentoring’; ou “compostos” como ‘ cibercrime’, ‘ bioinformática’ ou ‘ ecocidade‘. Os investigadores precisaron que a maior parte destas palabras créanse a partir de procedementos identificados como formais (‘ anti- austeridade’, ‘ recuncamento’, ‘ autopublicidade’,…); pero tamén hai unha parte que son extranjerismos sen adaptar (‘ quiche’, ‘ photocall’, ‘ fake news’,…) ou neoloxismos semánticos (‘ tuiter’, ‘tubo’,…).

Con este informe na man, o Observatorio conclúe que a “vitalidade” da lingua galega é semellante á da española ou a portuguesa. Para que unha palabra sexa considerada neoloxismo debe cumprir algunhas características e, aínda que o feito de non estar no dicionario pode ser un indicio, “necesítase comprobar se hai un criterio obxectivo de novidade na palabra, se é percibida como tal polos falantes e se se pode documentar unha determinada extensión do seu uso”.

A Neoteca da Universidade de Vigo contén actualmente máis de 10.000 rexistros neológicos identificados e documentados nun ‘corpus’ de prensa en lingua galega publicada desde 1997. Cada rexistro inclúe información contextual, datación, fonte, categoría gramatical e procedemento de formación léxica.