A CIG denunciou este luns que o modelo de mutualismo administrativo está deseñado para pór “obstáculos administrativos nos procesos complexos e custosos” mentres as entidades privadas se centran nos casos máis rendibles. A central nacionalista basea esta crítica na recente sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Madrid, que deu a razón a finais de outubro a un mutualista ao que Muface lle denegara a asistencia nunha intervención oncolóxica en Vigo. O tribunal recoñeceu o dereito do paciente a que a Administración lle abone os 31.100 euros que tivo que custear polo seu tratamento.

Segundo a CIG, este caso é unha proba clara de como funciona o sistema de sanidade concertada, que “traslada o risco económico aos pacientes cando o tratamento resulta caro”. O sindicato afirma que Muface actuou como unha “correa de transmisión dos intereses da aseguradora”, negándose a asumir o custo da operación co único obxectivo de aforrar gastos. Para a central, esta resolución deixa en evidencia as carencias estruturais dun modelo baseado na externalización cara a entidades privadas cuxo fin principal non é a garantía de dereitos, senón a maximización de beneficios.

CISTECTOMÍA RADICAL CON ROBÓTICA

O procedemento obxecto do conflito foi unha cistectomía radical realizada con cirurxía robótica, unha técnica complexa e custosa. A CIG denuncia que Muface avalou unha interpretación “restritiva e interesada” do concerto sanitario para evitar o pago. O fallo xudicial, segundo subliña o sindicato, desmonta o argumento habitual das aseguradoras privadas de cubrir unicamente o que aparece listado de xeito literal nos concertos, ignorando que moitas destas técnicas xa están plenamente implantadas e normalizadas no sistema público de saúde.

A resolución xudicial foi promovida no marco dunha acción sindical impulsada pola propia CIG para defender os dereitos dos mutualistas ante o que consideran prácticas abusivas. O sindicato nacionalista insiste en que o modelo actual pon en risco a saúde dos traballadores ao depender de criterios económicos e non clínicos, especialmente en patoloxías graves como o cancro, onde a rapidez e o acceso á mellor tecnoloxía dispoñible son vitais para a supervivencia do paciente.