Peritos de Lazarus Technologies traballan desde hai meses con réplicas do teléfono de Déborah Fernández Cervera, a moza viguesa que apareceu morta nunha cuneta do Rosal en 2002, para buscar algunha maneira de extraer información do terminal orixinal, que non ten cartón SIM, sen danalo e sen que se perdan datos.
Así o explicaron Manuel Huerta e Javier Vicente, en declaracións aos medios ás portas dos xulgados de Vigo (onde acudiron como peritos para un xuízo), e sinalaron que o procedemento para a extracción de información é “moi complexo” dada a antigüidade do teléfono da moza e a súa tecnoloxía de almacenamento de información (nun chip electrónico e non nun sistema operativo como teñen os actuais teléfonos, con gran capacidade).
O teléfono de Déborah Fernández Cervera foi entregado en 2006 pola súa familia á policía científica e estivo extraviado en dependencias policiais de Madrid ata o seu achado casual, en setembro de 2022, con motivo dunhas obras no complexo de Canillas.
A dificultade do traballo estriba en que non se poden introducir outros cartóns SIM, ou ‘cartóns comodín’ nese teléfono, xa que facelo poría en risco a información que poida seguir no aparello.
Os peritos de Lazarus acudiron a finais do pasado verán á sede de Policía Científica de Madrid para estar presentes no envorcado da información do móbil de Déborah, pero os axentes non foron capaces de obter nada, aínda que o teléfono chegou a acender.
PROCURA INTERNACIONAL
Os técnicos tiveron que buscar teléfonos exactamente iguais ao de Déborah, un Nokia 3310, coa mesma versión de enxeñaría, e para iso recorreron a provedores en todo o mundo. Ata o momento, conseguiron montar tres réplicas grazas a teléfonos conseguidos en lugares tan dispares como Singapura ou Acerbaixán.
Con esas réplicas están a probar distintas maneiras de obter información sen cartón SIM e sen que se perda nada, metendo datos nos terminais e logo extraéndoos, ata atopar un método que permita facelo sen riscos.
Os expertos trasladaron o seu convencemento de que “algo se sacará”, o problema será se esa información será útil e de interese para a investigación, xa que ese tipo de dispositivos perden a información almacenada cada certo tempo (un tres meses) e os datos novos reescríbense sobre os anteriores.
Deste xeito pretenden obter información como chamadas entrantes e saíntes, mensaxes ou datos de geolocalización (pola conexión coas antenas). Con todo, advertiron de que esa información será máis útil canto menos tempo transcorrese entre a desaparición da moza e o momento en que o terminal foi apagado.
“É posible que todo o traballo sexa en balde, pero merece a pena tentalo”, apuntou Manuel Huerta, que tamén traballou en casos como o de Diana Quer, que se atopa inmerso na elaboración do informe sobre o contido do teléfono de Miguel Carcaño (condenado polo asasinato de Marta do Castelo), e que participou no envorcado de datos do computador da propia Déborah.
