A Audiencia de Madrid estimou un recurso interposto pola familia dunha muller, paciente dunha clínica de Vigo, e que faleceu á idade de 36 anos, despois de que se lle diagnosticase un cancro de mama, ao considerar que non se puxeron os medios adecuados para facer un correcto diagnóstico da enfermidade e houbo unha “perda de oportunidade terapéutica”.

Os feitos remóntanse a 2006, cando a paciente se someteu a unha revisión nese centro médico privado de Vigo, na que se lle detectaron uns nódulos no peito que foron diagnosticados como benignos. Dous anos despois, a muller acudiu de novo ao centro ao notarse un vulto na mama dereita e comprobouse que os nódulos persistían.

Semanas despois, nunha nova exploración, o médico que a atendeu recolocou a lesión “de forma confusa”, sen que quedase clara a súa localización, e non se pediron probas complementarias para afinar o diagnóstico, segundo recalcou o avogado que representou os intereses da familia demandante, Cipriano Castreje.

Xa no ano 2009, a paciente volveu acudir á clínica, estando embarazada do seu segundo fillo, e, tras realizarlle unha ecografía, determinouse que tiña un nódulo de 10×13 mm, coa cualificación BIRADS4 (sospeita de posible cancro).

Pouco despois, e xa a través doutra doutora, a muller obtivo o diagnóstico definitivo: un carcinoma infiltrante, e varios nódulos. A partir de maio, a muller someteuse a quimioterapia e radioterapia pero, tras un longo proceso, acabou falecendo en outubro de 2009.

PROCESO XUDICIAL

A súa familia denunciou os feitos pola vía penal, pero un xulgado de Vigo arquivou a denuncia, ao entender que non se cometeu ningunha neglixencia no proceso. A partir de entón, recorreron á vía civil e lograron que un xulgado de Majadahonda (onde ten sede a compañía aseguradora da clínica) fallase ao seu favor e establecese unha indemnización, para o viúdo e os fillos da falecida, de 150.000 euros.

Tanto a aseguradora como a familia demandante recorreron, e agora a Audiencia de Madrid, estimando parcialmente o recurso, determinou que houbo unha perda de oportunidade terapéutica, xa que “non se fixo uso de todos os medios técnicos de que se dispuña para localizar debidamente a lesión definida no informe radiolóxico (…) e verificar a súa categorización BIRADS, o que tería permitido facer un diagnóstico moito antes da enfermidade que tiña a paciente”.

Por iso establece que a indemnización ao viúdo e aos fillos debe elevarse ata os 240.000 euros, aínda que a compañía aseguradora faríase cargo ata os 150.000 euros, máximo contemplado na póliza.