Inicio Blog Páxina 1049

A Xunta destina 55.000 euros á rehabilitación do edificio que acollerá a residencia que Aspanaex abrirá en Vigo

A Xunta destinará 55.000 euros ao proxecto de rehabilitación do antigo centro de saúde do barrio vigués de Coia que acollerá unha residencia impulsada pola Asociación en favor de persoas con discapacidade intelectual da provincia de Pontevedra (Aspanaex) Así o detallaron en rolda de prensa o vicepresidente do Goberno galego, Alfonso Rueda, e a presidenta da asociación, Teresa Galisteo, tras asinar o convenio correspondente este martes en Vigo.

En concreto, a presidenta da entidade indicou que o orzamento do proxecto de construción desta residencia, que se espera que finalice en marzo de 2021, ascende a 3,4 millóns de euros. Detallou que a próxima fase da rehabilitación do edificio no que situará o centro comprenderá a instalación de xanelas e a execución da fachada, entre outros.

Ademais, Teresa Galisteo concretou que o edificio, que acollerá unha residencia e un centro de día nos que se realizarán actividades e talleres, xerará 50 postos de traballo dos que parte poderán ser desempeñados por persoas con discapacidade. Así mesmo, a residencia contará con capacidade para 58 persoas.

Alfonso Rueda puxo en valor o labor levado a cabo por Aspanaex e resaltou que, mediante a colaboración con estas entidades, a administración “pode chegar” a dar resposta ás necesidades dun maior número de persoas.

Queres mellorar a túa capacidade de oratoria?

O reitor da Universidade de Vigo (UVigo), Manuel Reigosa, explicou que esta institución traballa para dar unha maior visibilidade á súa asociación de debate, Retórica, co obxectivo de “reforzar” a capacidade de oratoria do seu alumnado.

No marco dunha rolda de prensa celebrada este xoves en Vigo, o reitor destacou que, mediante esta escola de oratoria, nacida no curso 2016-2017, foméntase o traballo en equipo e os coñecementos prácticos do alumnado. Así, Reigosa puxo en valor estas capacidades, xa que, segundo defendeu, serán de utilidade ao estudantado durante a súa formación académica e a súa traxectoria profesional.

Mentres, a presidenta de Retórica, Candela Janeiro, incidiu na necesidade de incrementar o número de asociados da entidade, que na actualidade, rolda a decena. Deste xeito, indicou que se busca “perpetuar a lonxevidade” da asociación para que continúe a súa traxectoria tras o abandono por parte dos seus fundadores da comunidade universitaria.

Para iso, púxose a disposición dos interesados un formulario de inscrición nas redes sociais da asociación. En concreto, Candela Janeiro detallou que o custo aproximado da inscrición, que permanecerá aberta todo o ano, sitúase ao redor dos 40 euros anuais. Así, apuntou que este importe se destina a custear os gastos derivados da participación dos estudantes en torneos universitarios de debate. De feito, a presidenta da entidade precisou que, durante os últimos anos, enviáronse equipos a distintas competicións, como o Torneo de Debate Vila de Verín.

FORMACIÓN

Precisamente, esta alumna de Enxeñaría de Telecomunicación exerce como formadora dos membros da asociación xunto a outro estudante da universidade, Daniel Couto, xa que ambos contan con varios anos de experiencia como participantes en torneos de oratoria.

Adicionalmente, Candela Janeiro indicou que as sesións formativas celébranse unha vez á semana na Escola de Enxeñaría de Telecomunicación. Deste xeito, concretou que se compoñen dunha clase teórica de oratoria e dunha parte práctica tras a que os formadores realizan unha valoración da realización dos exercicios por parte dos participantes.

Así mesmo, a presidenta de Retórica indicou que nesta asociación fórmase aos membros nos modelos de debate académico e de Parlamento Británico. Así, no primeiro tipo, os debatentes, que se dividen en dous equipos de catro persoas, defenden un tema sobre o que investigaron previamente, aínda que se decide xusto antes do encontro que grupo se sitúa a favor e cal en contra.

Ademais, o modelo do Parlamento Británico está composto por catro equipos de dúas persoas que debaten sobre unha moción decidida minutos antes do encontro, o que fomenta a improvisación dos participantes. En concreto, dous dos grupos deben situarse a favor do tema e, outros dous, en contra. Así, dous dos equipos emulan a posición do Goberno e, os outros dous, a da Oposición do Parlamento Británico.

Caballero asegura que “dous millóns de persoas” visitaron Vigo en Nadal e compáraas cos 327.000 peregrinos do Camiño

0

O alcalde de Vigo, Abel Caballero, insistiu este venres en que as cifras de peregrinos do ano pasado, algo máis de 327.000 “segundo os datos da propia Xunta”, están “moi por baixo” dos “dous millóns de persoas” que, segundo o rexedor, acudiron á cidade olívica a gozar da iluminación e do ambiente do Nadal.

Nunha rolda de prensa, o alcalde lamentou que ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, “non lle gusta” que tanta xente visite Vigo nestas datas e que o propio Caballero diga que o Nadal na cidade ten máis afluencia que a Ruta Xacobea. “Remítome ás cifras, son datos obxectivos. Segundo a Xunta, o ano pasado houbo 327.342 peregrinos, moi por baixo do Nadal de Vigo. Non sei por que se molesta, se é un dato obxectivo”, proclamou.

Caballero lembrou que a Xunta dedica “60 millóns de euros” ao Camiño de Santiago e “cero euros” á campaña do Nadal viguesa, a pesar de que é xa unha celebración “reconocible” en toda España, e de que agora todo o país “empeza e acaba o Nadal cando a empeza e acábaa Vigo”.

O rexedor, quen criticou que Feijóo “foi o único que non veu ao Nadal vigués o ano pasado”, vaticinou que, neste 2019, a cidade superará “con moito” os dous millóns de visitantes e esixiu ao presidente da Xunta “que trate o Nadal de Vigo como o que é, a festa de Nadal máis importante de España”. “A quen están a chamar as radios, televisións e os medios de comunicación de toda España? Ao alcalde de Vigo, Abel Caballero. De que se fala? Do Nadal de Vigo”, sentenciou.

Así serán os servizos mínimos na folga de Atención Primaria en Vigo

A xerencia da EOXI de Vigo e o comité folga dos médicos de Atención Primaria acordaron este luns os servizos mínimos para as xornadas de paro previstas para os próximos 21 e 22 de maio, e establecen unha cobertura do cento por cento dos servizos de Urxencias, e a presenza de 169 médicos de familia e pediatras nos centros de saúde da área sanitaria.

Segundo trasladou o Sergas, na reunión deste luns –á que asistiron representantes da dirección da EOXI e dez facultativos de centros de saúde– estableceuse que os servizos mínimos de Urxencias serán do cento por cento, é dicir, que ditas urxencias “teñen que ser atendidas pola totalidade do persoal de quenda dese día”.

Con respecto á atención ordinaria, o decreto de servizos mínimos, que en próximas días se publicará no Diario Oficial de Galicia, garante a presenza de 86 médicos de familia, 35 pediatras, un odontólogo e un farmacéutico na quenda de mañá; así como 35 médicos de familia, 13 pediatras e un odontólogo na quenda de tarde.

O Sergas lamentou que os médicos de Atención Primaria de Vigo fosen “o único colectivo sanitario” de Galicia que mostrou o seu “rexeitamento sistemático a sentar coa dirección, ao diálogo e á negociación”, nunha posición “fóra de toda lóxica e coherencia”, di.

De feito, incidiron fontes de Sanidade, a dos próximos 21 e 22 de maio será unha “folga atípica” por ser convocada directamente polos médicos, que “tampouco aceptan a interlocución das organizacións sindicais e desprezan o papel doutros colectivos profesionais”.

“Para o único que aceptaron sentar foi para negociar isto, os mínimos da folga, cando non estiveron nunca dispostos a dialogar nin sobre aspectos que afectan á mellora da Atención Primaria na área de Vigo, nin tampouco nos grupos de traballo de plan galego de Atención Primaria”, sentenciaron fontes do Sergas.

Vigo, pioneira en cirurxías xinecolóxicas con robot cirúrxico en Galicia

O Hospital Vithas Nosa Señora de Fátima de Vigo é o primeiro centro sanitario de Galicia que utilizou un robot cirúrxico –robot Da Vinci– para realizar cirurxías xinecolóxicas. Ata agora, só se utilizou en uroloxía.

O doutor Ciro Cabezas Checchi explicou que a primeira destas cirurxías con Da Vinci se realizou o pasado 13 de marzo e consistiu nunha histerectomía e linfadenectomía –extirpación de útero e de ganglios linfáticos–. Tras ela, tal e como explicou Vithas Fátima, efectuáronse varias intervencións tanto de patoloxía benigna como maligna.

A xinecóloga Rosa Darriba, que acompañou a Cabezas Checchi e que realizou estas primeiras cirurxías, asegurou que “todas as pacientes recibiron o alta e a súa recuperación é satisfactoria”.

Do mesmo xeito, Darriba explicou tamén que “practicamente todas as patoloxías con indicación cirúrxica se poden realizar co robot Da Vinci, incluíndo o cancro de pescozo de útero, de endometrio ou de ovario e outras non oncolóxicas como a histerectomía, miomectomía –extirpación de miomas conservado do útero–, endometrose e a patoloxía do chan pélvico”.

As intervencións cirúrxicas realizadas por este robot constitúen a opción “máis efectiva, de máis alta precisión e minimamente invasiva das que existen actualmente”. Desde o Hospital Vithas Fátima aseguran que o aparello é capaz de intervir con incisións de “tan só oito milímetros”, o que se traduce en “maiores taxas de curación, menor tempo de hospitalización e unha considerable redución do sangrado durante a intervención”.

Xulgan en Vigo a unha ‘banda criminal’ acusada de empregar prostitutas para traer cocaína desde Paraguai

O xefe do grupo acusado de narcotráfico por introducir cocaína en España impregnada en maletas explicou ao seu contacto en Paraguai como debía proceder para impregnar a droga e disimulala cun “potingue” para que cheirase “a serpe”.

Así se soubo este luns, no xuízo que se celebra na Sección Quinta da Audiencia Provincial de Pontevedra, con sede en Vigo. Neste procedemento sentan no banco dos acusados a Álvaro M.G., considerado o líder do grupo criminal; José Luís O.V. –condenado anteriormente por tráfico de drogas–; Noelia Elisabeth G.M.; Alexandre T.; José A.L. –tamén con antecedentes por narcotráfico–; Felipe H.B. –igualmente, con antecedentes–; Yolanda M.D.; José Antonio E.B.; e Javier C.Q.

Aínda que os principais acusados non prestaron declaración, o tribunal tivo oportunidade, a instancia da Fiscalía, de escoitar algunhas gravacións de chamadas telefónicas entre o xefe do grupo, Álvaro M.G., e os seus contactos en Colombia e Paraguai.

Nunha desas gravacións, escóitase ao acusado dar instrucións precisas ao seu socio paraguaio acerca de como debía mesturar a droga con alcol “de 98º, doutro non vale”, e outras sustancias, para logo impregnalas nas maletas.

Así, tras explicarlle como facer o “potingue”, detalloulle como debía pulverizalo “por dentro e por fóra”, secalo logo con ventiladores, “repetir a operación” e cubrir toda a equipaxe logo con “manteiga de serpe”. “Ten que cheirar a serpe iso”, afirmaba nesa conversación.

A Fiscalía acusa a Álvaro, en colaboración con José Luís, de concertar o envío de cocaína impregnada nunha bolsa de viaxe, un bolso de man e unha carteira, que introduciu unha cidadá de Paraguai cando chegou ao aeroporto de Madrid. A muller foi recollida no aeroporto por outro suposto integrante da rede, Alexandre, pero ambos foron detidos.

Tras esta incautación, sinala o ministerio público, o xefe da rede cambiou o seu ‘modus operandi’, e contactou cos acusados José e Felipe para que buscasen a unha persoa –que resultou ser Yolanda M.D.– disposta a recibir un paquete postal, con cocaína, en Barcelona.

Álvaro M.G. foi detido cando, presuntamente, ía recoller esa droga de mans de Felipe, e tamén foi arrestado o seu acompañante, José Antonio. Do mesmo xeito, foi detido Javier C.Q., ao que a policía atribúe o papel de ‘químico’, como encargado de extraer a cocaína dos envíos.

Na primeira sesión do xuízo, celebrada este luns, os principais acusados (Álvaro, José Luís e Javier, alias ‘o químico’) acolléronse ao seu dereito a non declarar, mentres que o resto de procesados negaron calquera vinculación co tráfico de drogas.

Así, Noelia Elisabeth declarou que non sabía que a maleta que traía a España estaba impregnada con cocaína, e que o motivo da súa viaxe era conseguir un traballo nun restaurante. No caso de Yolanda, negou ante o tribunal dar a súa dirección ou recibir ningún paquete.

Nas conversacións telefónicas intervidas, e que foron reproducidas na sala, ademais das instrucións para impregnar as maletas, pódese escoitar ao acusado Álvaro M.G. falar cun contacto en Sudamérica, ao que ofrece dúas “operacións”: por unha banda fala da captación de 4 mozas para traballar nun piso de Madrid exercendo a prostitución e, por outro, propón que convenza ás mulleres para que viaxen a España cunhas maletas (supostamente impregnadas con droga) que lle facilitaría a organización.

“Se convences a unha douche 15 ‘paus’ –15 millóns de guaraníes paraguaios, uns 2.000 euros–, e lle regalas as maletas, dis que llas regala o patrón. Ela non sabe nada. Eu explícolle todo o laboral para que colla confianza, e ti cómpralle ropita para que estea confiada e para facer o paripé”, explicaba o acusado ao seu interlocutor, a quen tamén daba instrucións para que a moza borrase todo rastro del no seu teléfono.

As defensas dos acusados presentaron varias cuestións previas ao comezo do xuízo, entre elas, alegaron que a Audiencia Provincial non é competente para xulgar este caso; pediron a nulidade das escoitas telefónicas; cuestionaron a cadea de custodia das probas; e outras alegacións.

O tribunal desestimou a cuestión da competencia, mentres que avanzou que o resto de formulacións dirimiranse “na sentenza”. Por outra banda, e a petición dos seus letrados defensores, aceptou que tres dos acusados (José Antonio, José Luís e Yolanda) poidan ausentarse o resto de días de xuízo, ata a última xornada, por motivos de saúde.

A Fiscalía pide para cada un dos acusados, polos supostos delitos de tráfico de drogas e integración en grupo criminal, penas que oscilan entre os 6 anos e medio, e os 11 anos de cárcere; así como multas que suman case 2,5 millóns de euros. As defensas, pola súa banda, solicitaron a libre absolución de todos os procesados.

O difícil debate da eutanasia: “A vida é un dereito, non unha obrigación”

Lucía Calvo é secretaria da Xunta Directiva de Derecho a Morir Dignamente (DMD) en Galicia. Con ela falamos de temas considerados tabú na nosa sociedade e na gran maioría das culturas da historia, como a eutanasia.

“Movémonos polo dereito a dispoñer da nosa propia vida, porque a vida é un dereito, non unha obrigación“, resume. Derecho a Morir Dignamente leva funcionando 35 anos, tras legalizarse en 1984.

Así comezou, en palabras de Lucía: “En 1983 Miguel Ángel Lerma escribiu unha carta a El País, mostrando o seu interese por fundar unha asociación para reivindicar o dereito á libre disponibilidade da propia vida en España. Cerca de duascentas persoas puxéronse en contacto e anímaronse a colaborar, e algo máis tarde estaba xa constituíndose a asemblea DMD. A asociación tivo varios presidentes, como o filósofo Salvador Pániker ou o Doutor Luis Montes. Hoxe en día contan cuns 7.000 socios en toda España, en Galicia algo menos de 300″.

Lucía Calvo/ Miguel Núñez

“Na asociación, facemos labores de divulgación, porque hai moitos dereitos que temos e non exercemos por descoñecemento, e organizamos charlas e debates, así como reunións cos grupos políticos”, resume.

Na actualidade, debátese no Congreso do Estado español un proxecto de lei da regulación da eutanasia. “Moitos defendemos o dereito a disponer da propia vida, pensamos que temos suficiente tecnoloxía médica como para non ter que morrer con dor”, subliña Calvo: “A idea non é nosa, en torno ao 84% da poboación está a favor de morir en paz, ter unha morte doce, e tamén moitos católicos, outra cousa é a opinión da xerarquía. A ensquisa de Metroscopia en 2017 fala dun 87% da poboación a favor, en 2015 The Economist recollía a un 84% da mostra favorable á eutanasia”.

“Se se analizan os datos dos suicidios, vese que os hai de todo tipo, e suicidios frustrados tralos cales a persoa queda peor. Queremos que se respete o dereito das persoas a ter un sucidio asistido, sexa por motivos físicos ou psíquicos, e non o ter que chegar por forza a determinado estadio nunha enfermidade. Hai moito sufrimento nalgunhas patoloxías”, subliña.

Lucía Calvo/ Miguel Núñez

“Pero o Código Penal, no seu artigo 143, castiga calquera axuda ao suicidio, e obriga a morrer en soidade, ou darse morte antes de tempo, cando poderías vivir máis se tiveras a garantía dunha asistencia médica, e marchar acompañado dos seus”, aclara.

“En 2015 publicouse en Galicia unha lei para a morte digna. E aconteceu por exemplo o caso dunha nena de 12 anos que naceu con moitos problemas, nunca pudo falar nin camiñar. Ante un empeoramento das súas patoloxías, seus pais pedíronlle ao Hospital Clínico de Santiago que aplicaran esa lei para deixar de prolongar a vida da nena. Pero o equipo pediátrico non estaba de acordo con iso. Tiveron que acudir a un xulgado. O xuíz pediu un informe pericial, no que apareceu claro que non se esperaba ningunha melloría, e ao final morreu sedada, tranquilamente, conforme á aplicación da lei”, recorda.

“Só 7.500 persoas en Galicia firmamos polo momento o testamento vital, que di que se estamos en situación de non podernos expresar nin desenvolver, que se nos deixe de prolongar a vida”, engade: “Pode que algunhas persoas tampouco queramos pasar por certos coidados”.

Recentemente, o 12 de xaneiro, coincidindo co aniversario do falecemento de Ramón Sampedro, celebrouse o Día da Morte Digna en Galicia, grazas ao apoio da FEGAMP (Federación Galega de Muncipios e Provincias).

Resume así Lucía Calvo a figura de Sampedro: “Foi a primeira persoa en España que pediu que lle aplicaran a eutanasia, posto que el por si mesmo non podía poñer fin á súa vida tras sufrir un accidente na praia das Furnas e quedar tetrapléxico. Finalmente o axudaron cun producto químico. Antes de marchar, Sampedro deixou moitos escritos, e a súa vida e morte quedaron reflectidas no premiado filme ‘Mar Adentro’ de Amenábar”.

Regresando á actualidade, “na lei que vén de presentar o PSOE no Parlamento ao respecto plantéanse unhas normas tan garantistas que desde que un pide unha morte digna hai tantos prazos que pasan uns 40 días”, critica: “Teñen que aprobar a asistencia varios equipos de médicos. E 40 días, para unha persoa que está sufrindo moito, non é ningunha broma. Parécenos ben que a lei busque que non haxa irregularidades, pero nos parece demasiado lento o proceso. Nos países do Benelux o teñen regulado fai anos e son máis rápidos, tardan 15 días. Parécenos ben que haxa un equipo médico que o valore, e que un doutor externo o revise, pero a comisión previa alonga demasiado os prazos dende que a persoa enferma terminal fai a petición por primeira vez. Concordamos con que haxa unha comisión de evaluación, pero que non sexa previa”.

UNICEF acepta a Tomiño como Cidade Amiga da Infancia

0

Este 27 de novembro de 2018, a entrega do recoñecemento Cidade Amigas da Infancia a case 200 municipios en Oviedo podería supoñer o principio dunha nova época no ámbito das políticas de infancia. E entre eles está Tomiño.

Unha época marcada pola aceleración na implantación deste programa, que crece de 170 a 274 gobernos locais en todo o territorio español. Un día que será recordado por ser o primeiro en que máis dun 41% dos nenos e nenas en España (máis de tres millóns) vivirán oficialmente en localidades onde os gobernos locais se comprometeron a poñer os dereitos a infancia no centro da súa actividade pública.

Os mozos de Tomiño e doutros municipios revindican a necesidade de que as súas propostas e opinión sexan atendidas e, na medida do posible, implementadas polos concellos.

“Para nós, a participación é imprescindible para poder mellorar este mundo. Por isto estamos aquí hoxe, porque participar implica crear, xerar, producir cambios, facer propostas, ofrecer ideas, e sentimos moito orgullo por todos os nenos e adolescentes que coas súas accións e reflexións aportan todo o que está nas súas mans para que os espazos públicos sexan lugares de goce, encontro e participación”, subliñaron Ana e Nerea, que axudaran a escribir o chamado Manifesto de Oviedo.

Os premiados inician agora un periodo de catro anos que lles compromete a levar a cabo as accións, dotadas de recursos, previstas nos seus plans locais de infancia, e a escoitar as opinións dos nenos e nenas que conforman os seus consellos locais de participación infantil e adolescente en todos os temas que lles afectan.

O Recoñecemento ‘Cidade Amiga da Infancia’ é unha distinción que outorga UNICEF Comité Español, xunto cos seus aliados (Ministerio de Sanidade, Consumo e Benestar Social, a Federación Española de Municipios e Provincias e o IUNDIA), para poñer en valor o compromiso e o esforzo que realizan os concellos, mancomunidades e outros Gobernos Locais, xunto cos seus aliados, a fin de incorporar á infancia e adolescencia no centro da súa axenda política.

Desta forma, unha cidade ou comunidade recoñecida é aquela onde as voces, as necesidades, as prioridades e os dereitos dos nenos e nenas constitúen una parte integral das políticas, os programas e as decisións públicas.

Axuda a esribir a historia de Sefarad no Tui xudeu

0

As cidades da Rede de Xudarías celebran, dende o 3 até o 30 de setembro, a actividade participativa e gratuíta “Busca la llave del Diálogo / Busca a chave do diálogo”.

Mediante un xogo, os visitantes terán que desprazarse consecutivamente a tres puntos da xudaría de cada cidade, neste caso a de Tui, no marco dunha iniciativa con motivo da celebración dunha nova edición da Xornada Europea da Cultura Xudía.

En concreto, o xogo convida a desprazarse por tres puntos da xudaría desta cidade: Sinagoga – Porta da Pía (1), Convento das Clarisas (2) e rúa Entrefornos (3). Pódese acceder a eles pola localización do móbil ou polos carteis localizados en cada punto. En cada localización unha actividade achega á temática da xornada Europea da Cultura Xudía 2021: Diálogos.

Visualizar un vídeo, escribir un parágrafo dunha historia en cadea ou decidir que tipo de diálogo abriría daranos a posibilidade de conseguir a famosa chave de Sefarad. Ao concluír as tres probas é necesario pasar pola Oficina Municipal de Turismo (4) (Praza de San Fernando) a recoller a túa chave.

Ademais, a Red de Juderías publicará as diferentes historias en cadea escritas por todos os participantes en cada cidade no enderezo electrónico https://redjuderias.org/juega

Con esta iniciativa preténdese desafiar aos visitantes para que atopen os tres puntos ocultos en cada xudaría e participen na primeira historia en cadea sobre Sefarad.

1,2 millóns para un seguro médico gratuíto para os turistas contaxiados en Galicia

0

A Xunta de Galicia deu luz verde ao comezo dos trámites para crear un Seguro Coronavirus, ao que destinará 1,2 millóns de euros, para cubrir os gastos que os viaxeiros aloxados en establecementos turísticos de Galicia teñan que afrontar se se contaxian da covid-19 en Galicia.

Na rolda de prensa posterior ao Consello, o vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, explicou que o Goberno galego ha aprobado este xoves o inicio do expediente que culminará coa licitación do contrato para ofrecer este servizo, que estará en marcha un ano, desde finais do primeiro trimestre de 2021.

Segundo explicou Rueda, este seguro será gratuíto para os usuarios, que poderán activalo unha vez que se contaxien. Entre outros requisitos, os viaxeiros deberán estar aloxados en calquera tipo de establecemento turístico de Galicia e contaxiarse do virus na propia Comunidade autónoma.

Deste xeito, cubriranse custos médicos, farmacéuticos ou derivados da realización de corentenas.

HOXE EN GALICIA

Loading RSS Feed