Galicia sufriu na noite deste venres unhas tormentas xeomagnéticas severas que permitiron que en varios puntos do país, como Galicia, Cataluña, Madrid, Comunidade Valenciana, Mallorca ou Andalucía, obsérvense auroras boreales, un feito “moi pouco habitual” na Península, segundo recoñeceu a Axencia Estatal de Meteoroloxía (Aemet) en X.
Estas auroras boreales producíronse a latitudes moi baixas do hemisferio norte. No caso de España, a Aemet xustifica a presenza deste fenómeno porque a actividade solar é “moi intensa”.
“As eyecciones de masa coronal ou erupcións solares atmosféricas poden intensificar o vento solar e alcanzar a magnetosfera da Terra, desencadeando unha tormenta geomagnética”, detallan.
Durante estes fenómenos, o óvalo auroral alóngase temporalmente e isto permite que se vexan auroras desde latitudes máis baixas.
Segundo eltiempo.es, desde 2003 non se experimentaba unha tormenta solar xeomagnética desta magnitude “tan extrema”. En Galicia as imaxes non tardaron en chegar dende pasadas as 22h da noite en puntos tan distantes como Vigo e Cabo Ortegal, con espectaculares imaxes sobre o mar ou en paisaxes de montaña.
COMO SE PRODUCEN AS AURORAS BOREALES?
Segundo explica a Aemet, a aurora boreal (auroras polares do hemisferio norte) é un fenómeno de electricidade atmosférica (electrometeoro) “consistente nun fenómeno luminoso que aparece nas capas superiores da atmosfera en forma de arcos, bandas, cortinas, etcétera”.
Detalla que, ao contrario que os fenómenos meteorolóxicos habituais, fórmanse moito máis arriba da troposfera, normalmente a unha altitude de entre 90 e 150 quilómetros.
“As auroras aparecen pola interacción entre o vento solar e o campo magnético da Terra. O vento solar é máis forte en momentos próximos á máxima actividade solar, que se produce en ciclos de entre 10 e 12 anos”, conta a Aemet.
Actualmente, estase preto do máximo de actividade solar, polo que as auroras polares débense á presenza de partículas cargadas eléctricamente e eyectadas desde o sol (o vento solar), as cales actúan sobre os gases enrarecidos das capas superiores da atmosfera. Así, desencadéase unha tormenta geomagnética, o que permite percibir auroras desde latitudes máis baixas.
