Se viaxas desde Vigo ata Tui (ou en calquera dirección, posto que cada vez resulta máis común nas nosas autoestradas), podes atoparte, ao pagar a peaxe, con que o máis semellante a un ser humano sexa un póster ao estilo da publicidade americana dos 60, ou da posguerra en España, cun amplo sorriso en dúas dimensións; ou unha sinal en branco e negro.

Unha paisaxe desoladora, a das cifras do paro. Mentres, hai que apañarse e facer un o traballo, coa axuda da maquinaria, en gasolineiras e estacións de peaxe. Se ocorre un problema, que deus reparta sorte, posto que non hai ninguén máis ca ti en toda a estación.

E, na escuridade da noite, alguén máis se pregunta: están a tomarnos o pelo?