Existe na cidade unha ruta que non aparece naquel innovador rueiro nun mapa de cores amables e anuncios pastel, ‘I like Vigo’. Ese Vigo que se move. Aquel que recibía os cruceiristas ao pisar a cidade ou que calquera podía atopar nos locais da zona vella ou na oficina de turismo.

Hai unha ruta á que non acceden nin parece que queiran acceder os cidadáns de aquí. Os de toda a vida. Unha ruta que, ao contrario que o slogan, permanece inmóbil, ás escuras, semisomerxida nas cloacas da cidade da luz. Esa ruta tamén é autentica. Existe.

Esta é a ruta invisible… E é a que seguiron como actividade complementaria aos seus estudos os alumnos de segundo do grupo de integración do colexio San José da Guía de mans do seu profesor do módulo de mediacion comunitaria Diego Lores, quen lles propón o achegamento a un grave problema que “non existe ” ao parecer.

Para iso, visitaron “a Nave”, un non lugar, espazo ao que derivaron algúns dos antigos habitantes do desaparecido Barrio do Cura e que agora, sen mais remedio habitan ou transitan este limbo ao que eles chaman “Nave”. Un lugar do que tamén os queren expulsar. Pero, a onde? Quizáis ao hiperespazo ou ao horizonte de sucesos, ao bordo dalgún buraco negro, máis afastado, aínda máis invisible.