O xulgado de instrución número 2 de Tui ditou auto polo que acorda unha nova prórroga, de seis meses, na instrución do caso da moza viguesa Déborah Fernández Cervera, cuxo cadáver apareceu semidesnudo nunha cuneta, días despois da súa desaparición en Vigo, en maio de 2002.

Segundo confirmaron a Europa Press fontes coñecedoras do procedemento, nun auto de leste mesmo xoves, a maxistrada acordou esa prórroga, a fin de que se practiquen as dilixencias pendentes, e a petición do Ministerio Fiscal.

Así, a día de hoxe quedan pendentes a proba de ADN do exmozo da moza, único investigado en relación coa súa morte, e que debe repetirse debido ás “irregularidades” nas anteriores extraccións de mostras, segundo explicaron os avogados da familia de Déborah.

Tamén está pendente de realización o estudo do móbil da vítima, que estivo desaparecido durante anos, e que foi localizado en setembro de 2022 (sen cartón SIM) durante unhas obras en dependencias policiais en Madrid.

Os letrados da familia censuraron que a análise do terminal foi acordado polo xulgado en xaneiro de 2023 e, un ano despois (á marxe de que a propia familia encargou a unha empresa especializada, Lazarus, o seu estudo), a Unidade Central de Ciberdelincuencia da Comisaría Xeral da Policía Xudicial non levou a cabo ningunha actuación respecto diso do móbil.

Xa en xullo do ano pasado o xulgado acordou unha prórroga da instrución e a familia opúxose, de igual modo que agora tamén rexeitaron a nova ampliación do prazo de instrución. A familia de Déborah reiterou a súa petición de que se arquive o caso.

En xullo de 2023 os pais e irmáns da moza compareceron ante os medios para anunciar que se daban “por vencidos” ante os “malos tratos” da xustiza e do Estado de Dereito, e despois de máis de 20 anos “loitando” para levar a xuízo á persoa responsable da morte de Déborah.

Os seus avogados pediron o sobresemento provisional das actuacións tras recibir numerosas negativas ás súas peticións de probas e tras as irregularidades na investigación, aínda que advertiron de que seguirían “traballando” para saber “que pasou con Déborah”. Do mesmo xeito, a familia tamén pediu ese arquivo e denunciou que non se sentía “amparada” pola Xustiza, polo que pediron “o fin da vergoña” e evitar que a instrución siga sendo “unha burla” á memoria da moza e á súa “dignidade”.