Un equipo de investigadores liderados pola Universidade de Vigo descubriu, nunha rexión italiana a beiras do Adriático, restos de dinosauros que permiten “reescribir” a historia xeográfica e xeolóxica do Mar Mediterráneo, e publicaron as súas conclusións na revista Scientific Reports.
O equipo, liderado polo investigador Alfio Alessandro Chiarenza, do grupo Mapas Lab (do CIM-UVigo), logrou obter evidencias que poderían demostrar que, ao contrario do que pensaba, habería presenza de grandes dinosauros en ecosistemas insulares.
Así, hai entre 230 e 66 millóns de anos, o Mediterráneo era un complexo arquipélago tropical composto por centos de illas, e os científicos crían que a maioría desas illas eran tan pequenas que non poderían albergar poboacións de grandes saurios. Con todo, os achados realizados polo equipo de Alfio Alessandro Chiarenza, de grandes especímenes de dinosauros, rebaten esa teoría.
As escavacións foron levadas a cabo en Villagio del Pescatore, no municipio de Duino-Aurisina, onde se sitúa o primeiro xacemento italiano que alberga numerosos esqueletos de dinosauros. Todos os restos atopados, en moi bo estado de preservación, pertencen á especie Tethyshadros insularos, un tipo de ‘dinosauro de pico de pato’.
“Son os restos de dinosauro máis grandes e completos escavados en Italia”, explicou Chiarenza, que engadiu que no xacemento tamén se atoparon restos de peixes, crocodilos e pterosaurios. Os achados permiten cuestionar a crenza estendida entre a comunidade científica de que as poboacións de grandes animais que habitan illas durante un período longo de tempo tenden a diminuír o seu tamaño (pola ausencia de predadores e a escaseza de recursos).
De feito, hai uns anos, neste xacemento escaváronse os restos dun pequeno Tethyshadros, bautizado como Antonio, e que foi considerado polos investigadores un caso de ‘enanismo insular’. Pero os restos localizados agora, máis grandes, fan pensar que ese primeiro dinosauro era un exemplar inmaturo, e que este tipo de saurios “non sufriron un proceso de miniaturización, como se pensaba”.
Todos estes datos levaron o equipo científico a valorar que o ecosistema preservado de Villaggio del Pescatore puidese pertencer a unha península conectada con outras partes de Europa e de Asia.
