O mariñeiro galego Pablo Costas, que estaba retido en Iemen desde setembro do ano pasado baixo un cargo de suposta pesca ilegal, foi liberado nas últimas horas, segundo confirmaron a Europa Press fontes do Ministerio de Asuntos Exteriores e da familia.

Así, desde Exteriores informaron da liberación de Pablo Costas, patrón de pesca de Bueu, e sinalaron que esta medida foi posible grazas ás xestións non só do ministerio, senón “do propio ministro (José Manuel Albares) persoalmente”.

O irmán de Pablo, Víctor, así como fontes do sindicato CUT, explicaron que o mariñeiro saíu xa do barco, xunto con outros compañeiros de tripulación, e atópase nun hotel na o Mukallah. No entanto, e aínda que xa lle devolveron o pasaporte, polo momento non hai data concreta para o regreso a Galicia.

O portavoz da CUT, Manolo Camaño, celebrou a noticia da liberación de Pablo Costas, e explicou a Europa Press que agora están “pendentes” de que “tramitar os billetes de avión”, tendo en conta as dificultades dun país “en guerra” como Iemen e as limitacións no transporte aéreo.

Segundo indicou, a previsión inicial é que se poida facilitar un “convoi de seguridade” para que o mariñeiro se poida desprazar desde o porto da o Mukallah ata o aeroporto, a uns 270 quilómetros. Unha vez alí voaría ao Cairo (Exipto) e logo a Madrid.

DETENCIÓN

A odisea de Pablo Costas comezou en xullo de 2020, cando o pesqueiro no que traballa, o ‘Acubilla’ (de bandeira boliviana) foi sometido a unha inspección no Índico por parte das autoridades australianas. Esa inspección confirmou que “todo estaba ben”, segundo a CUT, pero, estando aínda en altamar, o barco foi vendido a un armador somalí, que ordenou tomar rumbo a Iemen.

En setembro, e xa na o Mukallah, Pablo Costas é informado dunha orde de detención por parte da Interpol e cursada por Australia, que o acusa dun delito de pesca ilegal. Deste xeito, o mariñeiro é condenado a tres meses de arresto e, tras cumprilos, o fiscal presenta un recurso para paralizar a súa repatriación.

Ao longo dos últimos meses, a CUT e a súa familia (que organizaron varias concentracións para pedir a repatriación, a última este sábado) denunciaron a situación na que Pablo e os seus compañeiros estaban “secuestrados” no barco, chegando nas últimas semanas a estar sen comida, nin atención sanitaria, a pesar das condicións “insalubres” que tiñan.

Así mesmo, tamén criticaron que, nestes 11 meses, non se lles facilitou asistencia xurídica, nin tradutores, e “descoñecen formalmente os cargos que se lles imputan”.