O cemiterio de Matamá pode ser un dos exemplos máis destacables de como os “camposantos” poden transformarse en espazos que, ademais do uso para o que foron creados, tamén poden ser espazos onde se podan levar adiante actividades para a comunidade.

Alfonso Alonso Rodríguez é membro da Asociación do Cemiterio de Matamá e explica brevemente que o cemiterio “naceu como un cemiterio propiedade dos veciños, logo a Igrexa rexistrouno ao seu nome, mais en 1996 recuperouse para a veciñanza”.

A recuperación da “boa xestión, adaptar o lugar para dar accesibilidade a todos e todas, e o saneamento do espazo” foron os primeiros pasos da Asociación para cambiarlle a cara ao camposanto. “Recuperamos os lugares máis emblemáticos, como o panteón de Eduardo Alonso, unha doazón de 1926, e levamos adiante a rehabilitación integral da capela”. O caso era poder “darlle vida ao cemiterio, aínda que pareza unha contradición, pero imos dándolle outros usos como actividades para todos os veciños e veciñas”.

Toda a reportaxe en Galicia Confidencial.