O presidente da Federación Española de Municipios e Provincias (FEMP) e alcalde de Vigo, o socialista Abel Caballero, chamou a quen “no primeiro confinamento votaban que non ao estado de alarma” e agora “claman” porque se renove tras o 9 de maio, a que “fagan a proposta ao Goberno e ofrezan a súa cooperación parlamentaria e conformen a maioría“.
Así se pronunciou nun relatorio de Nova Economía Fórum, NEF Tendencias, celebrada na mañá deste mércores, na que fixo un repaso á situación política e municipal do último ano, marcada pola pandemia de covid-19.
Neste ámbito, Caballero sinalou que durante o primeiro estado de alarma, “cada renovación era un proceso de pacto complicado”, no que o Goberno tiña que negociar e buscar aliados. “Era un proceso penoso na súa propia renovación”, manifestou.
É por iso que, aínda que recoñeceu que aqueles que agora piden a renovación do actual estado de alarma tras o 9 de maio “seguro que teñen un punto de razón”, criticou que hai un ano “a vontade política era o voto ao non permanente”.
“Houbo momentos nos que a oposición, na primeira onda, pretendía case tombar ao Goberno polas renovacións e prórrogas do estado de alarma; houbo quen primou o seu interese partidario ao interese colectivo do país. Agora é bo reflexionar que sucederá a partir de maio pero lembrando as posicións políticas anteriores”, selou.
“Non se lle pode pedir a un Goberno que non ten maioría parlamentaria que tome unha decisión que votan en contra os que lle piden que a tome; é o absurdo político no que estamos”, recalcou, reiterando que é necesario “unanimidade e acordo” para conseguir unha renovación do estado de alarma. “Dicir: ‘decrétao, que vou votar en contra’, é unha incongruencia intolerable”, finalizou.
XESTIÓN DA PANDEMIA
En canto á xestión da pandemia, Caballero considerou que en Europa houbo “un acerto coa centralización da compra das vacinas”, de forma que “toda Europa ten as mesmas e así non se produce o fenómeno da Europa rica e a Europa pobre” e unha consecuente “ruptura da Unión Europea”.
No entanto, mantivo que, no relativo a España, “desde moitas autonomías non se entendeu a importancia das entidades locais” e “non sempre se usou a capacidade do local” en cuestións como o mantemento da orde, o respecto das normas ou a política social.
Neste marco, comentou que “toda a política social” e os labores parasanitarias de desinfección leváronas a cabo as entidades locais, pero non recibiron “recursos das comunidades autónomas para o efecto”.
“Hai un tratamento indebido ás corporacións locais desde as comunidades autónomas, que non fan transitivo o paso dos fondos; non o digo en función de interese político, dicímolo porque habería maior eficacia”,sentenciou, concluíndo que neste aspecto “a situación foi moi deficiente”.
