Hai unhas tempadas fixérase moi común o termo “messidependencia”, ou “cristianodependencia”. Pero quizais non exista na Liga Santander dependencia como a do Celta con Aspas. Sen el, non é xa que falte gol, son a garra e a veteranía o que se botan en falta. De feito, nesta tempada non se gañou un partido sen o “Messi das bateas” na cancha.

Así, o xogador moañés, lesionado, vía desde o palco como o Athletic saía de postos de descenso a costa de devorar aos vigueses. Os vascos estaban nunha dinámica negativa e cambiou ao substituír a Berizzo. Pero no Celta coa saída de Mohammed as cousas non se enderezaron.

O Athletic nunca descendeu a segunda división en toda a súa historia e coa dinámica positiva que está atravesando pode que termine por salvarse de novo. Ou pode que non. Porque a Liga española, este ano si, está demostrando ser a mellor do mundo.

Nada decidido, calquera pode gañar a calquera, e a gran maioría da táboa clasificatoria amosa unha igualdade inaudita entre os equipos. Así, o Celta ten a oportunidade de enderezar o seu rumbo e chegar a Europa, o obxectivo soñado. Ou descender. Ou facelo o Bilbao, que hoxe foi moi superior.

De feito, o que máis separa ao Celta da Europa League é esa sensación de debilidade, máis que os puntos. Débil foi o equipo cando pareceu case que ‘renunciar’ á Copa e débil foi este luns en Balaídos.

Un partido morno dos celestes, que comezou con golpes en cada área, igualado, pero foi unha ilusión porque cando os de Bilbao perforaron a rede celeste por primeira vez xa comezaron a dominar de forma incontestable a situación, e nunca deu a sensación o Celta de poder gañar o partido.

O Celta loitou, intentouno e houbo boas accións de xogadores como Maxi ou Boufal, pero é que ao Bilbao parecía non costarlle nada. O primeiro gol dos visitantes foi unha contra de cinco pases, o segundo directamente un saque do porteiro que atopou despistada á defensa do Celta, Williams cazou o balón e marcou. Así é o fútbol.

A velocidade do atacante do Bilbao, case un velocista, foi desta vez demasiado para a defensa viguesa. As súas poderosas zancadas foron protagonistas en cada gol.