Dora Carrera, unha das fundadoras e alma da Asociación Érguete, faleceu este sábado aos 93 anos, deixando atrás un legado que marcou para sempre a resposta social fronte á droga e ao narcotráfico en Galicia. A entidade, da que era vicepresidenta, despedíuna cun comunicado profundamente emotivo no que a define como “un dos nosos faros” e unha muller que escribiu a súa historia “cun sorriso, unha ilusión e unha forza de vontade que nos fixo admírala cada día”.

Unha vida atravesada pola dor e transformada en compromiso

O drama persoal de Dora —a perda do seu fillo Esteban, vítima das adiccións— converteuse no motor dunha loita que comezou hai máis de corenta anos e que mudou a conciencia colectiva dun país enteiro. Aquel golpe non a dobregou: fíxoa máis firme, máis teimuda, máis disposta a erguer a voz cando case ninguén se atrevía.

Segundo lembrou Érguete, “Esteban marchou antes de tempo, pero Dora seguiu por sempre na loita”. A asociación recoñece que ela foi unha das nais que, en plena Operación Nécora, se atreveu a gritar a súa rabia e a súa verdade, mesmo sabendo que expoñerse significaba asumir riscos nun tempo no que os narcos dominaban barrios enteiros.

A muller que nunca deixou de estar

O comunicado lembra unha das súas últimas leccións de humanidade: o pasado verán, con 93 anos e nun día de calor abafante, acudiu ao centro penitenciario da Lama para compartir unha xornada con persoas presas por delitos vinculados ás adiccións. Sentou con elas, abriu o corazón, contou a historia do seu fillo e escoitou unha por unha as súas. “Deulles as grazas porque sentía que tamén estaba escoitando a Estebán”, relata a asociación. Marchou de alí cun sorriso inmenso, fiel ao seu xeito de estar no mundo.

Érguete lembra que cada membro da entidade garda milleiros de anécdotas así: xestos pequenos e xenerosos que definían a Dora moito máis que calquera titular.

Un legado que transcende xeracións

A entrevista publicada por EFE o ano pasado xa destacaba o papel decisivo das nais de Érguete —entre elas Dora— na creación dun movemento social que empurrou ás institucións a actuar. Grazas á súa presión naceu o primeiro plan galego contra as drogas, impulsáronse investigacións contra as redes de narcotráfico e creáronse recursos de apoio para familias e persoas afectadas.

Dora representaba esa valentía que non nace do poder, senón da necesidade. Esa forza que só teñen as nais que non aceptan perder aos seus fillos sen loitar ata o final.

A despedida dunha sociedade enteira

No seu comunicado, Érguete promete seguir o camiño que ela marcou: 
“Seremos combativas coma ti… Seremos persistentes coma ti… Seremos soñadoras. Porque si, Dora, ti eras das máis grandes.”

Tamén lembran a súa felicidade na gala polo 40 aniversario da asociación, celebrada en Vigo, onde un teatro ateigado con máis de 900 persoas a aplaudiu de pé. “Eses aplausos son de toda unha sociedade que nunca te deixará de admirar”, conclúe a mensaxe.

O alcalde do Porriño, Alejandro Lorenzo, sumouse ás condolencias, definíndoa como “unha muller valente que converteu a dor en esperanza e cambiou a vida de moitas persoas”.

Unha nai que fixo historia

Dora Carrera marcha deixando unha Galicia mellor, máis consciente e máis valente. Deixa unha asociación que considera outro dos seus fillos. Deixa unha xeración enteira que aprendeu dela que a dignidade non se negocia e que a loita pola vida merece sempre a pena.

E deixa, sobre todo, un exemplo que seguirá guiando a quen veña detrás.

“Querémoste, Dora”, remata a súa familia de Érguete. 
E Galicia enteira asina por baixo.