Un equipo de investigación da Universidade de Vigo (UVigo) desenvolveu un método para analizar a evolución da presenza de macroalgas ante o incremento da mortalidade dalgunhas especies causado polo quecemento global.
Durante o acto de presentación de resultados do proxecto Alganat, celebrado en Vigo, a profesora da universidade Celia Olabarría detallou que esta iniciativa, cofinanciada con fondos europeos, desenvolveuse en colaboración co Parque Nacional das Illas Atlánticas e a Fundación Biodiversidade do Ministerio para a Transición Ecolóxica.
Ademais, concretou que, a través de Alganat, buscábase crear unha ferramenta xeoespacial, innovadora e de baixo custo para cartografar e monitorar a presenza e o estado de macroalgas dun modo periódico. Así, a investigadora precisou que este proxecto, iniciado en 2019, foi levado a cabo por grupos de enxeñaría e bioloxía e que, mediante o mesmo, analizáronse especies de tres parcelas das Illas Cíes, situadas en Monteagudo e San Martiño.
A bióloga Marta Román precisou que o obxectivo desta iniciativa pasaba por cartografar as algas mediante imaxes satelitais, gratuítas, para así analizar a súa evolución ante un contexto de quecemento global. De feito, lembrou que o incremento da temperatura afecta o seu nivel de mortalidade, o que podería prexudicar ao ecosistema que se xera ao redor delas, e apuntou que xa se rexistraron descensos da biomasa de algas. Marta Román tamén incidiu en que a “saúde” destas especies afecta á economía galega dada a súa dependencia da pesca.
TOMA DE IMAXES
Adicionalmente, o investigador do grupo de Xeotecnoloxías Juan Luís Rodríguez indicou que a baixa resolución das imaxes captadas polos satélites non permitiu utilizalas para analizar a presenza de macroalgas nas illas.
Ante esta situación, apuntou que os investigadores optaron por tomar fotografías mediante aeronaves non tripuladas, ‘drones’, nas que se inseriron cámaras RGB, multiespectral e termográfica. Así, as aeronaves equipáronse cos distintos modelos de cámaras para tomar as distintas fotografías necesarias nun mesmo voo e reducir o tempo derivado do proceso.
Posteriormente, os investigadores descargaron as imaxes tomadas nas parcelas das Illas Cíes escollidas e cartografáronas. Ademais, etiquetaron os distintos xéneros e algunhas especies das algas fotografadas mediante a utilización dun software de código libre.
Previamente, o equipo de investigación realizara traballos de campo entre maio e outubro para coñecer as clases de algas presentes nas illas e poder incluír os seus datos nas imaxes obtidas polos ‘drones’ a posteriori.
Como consecuencia, Juan Luís Rodríguez subliñou que se conseguiu crear unha ferramenta de baixo custo que permite identificar algas verdes, pardas e vermellas cunha porcentaxe de acerto dun 60 por cento. Deste xeito, pódeaAse analizar a súa presenza e se se incrementa ou reduce a súa mortalidade. Con todo, o investigador concretou que a porcentaxe de identificación de especies diminúe canto maior sexa a cantidade de algas, dado que varias poden “solaparse nun mesmo píxel”.
Así mesmo, sinalou como futuras liñas de investigación a necesidade de obter imaxes dun modo constante que permitan analizar a presenza de algas, para o que expuxo a opción de acceder a satélites de pago.
