Un xulgado do Contencioso Administrativo de Santiago condenou ao hospital Povisa de Vigo, ao Sergas e a dúas entidades aseguradoras a indemnizar en 30.000 euros a unha paciente de 73 anos de idade que se cravou unha agulla de calcetar no antebrazo dereito e á que non se diagnosticou a tempo unha síndrome compartimental, o que lle provocou secuelas.

Os feitos remóntanse a marzo de 2014, cando a muller sufriu o accidente e acudiu a un centro de saúde, desde onde a derivaron ao servizo de Urxencias do Hospital Povisa. Alí foi ingresada, e o 8 de marzo extraéuselle o corpo estraño da man, recibindo o alta ao día seguinte.

O 11 de marzo, a muller acudiu ao seu centro de saúde porque sentía dores, e tres días despois acudiu a Povisa porque esas dores non cedían co tratamento antiinflamatorio pautado. No hospital diagnosticóuselle artrite de boneca dereita e indicóuselle o ingreso no servizo de Cirurxía Ortopédica e Traumatología.

O 15 de marzo, segundo reflíctese no seu historial, a dor era moi intenso e presentaba impotencia funcional, ademais de edema na man e boneca con eritema e calor. Ese día, realizóuselle unha analítica, pero os resultados non foron valorados ata dous días máis tarde, polo que non se puido diagnosticar nese momento a síndrome compartimental (unha complicación que require de intervención inmediata).

Así, dous días despois, a paciente tivo que ser sometida a unha operación de urxencia para non perder a man, á que seguiron outras seis intervencións, e “infeccións hospitalarias sucesivas”, segundo explicou o seu letrado, Cipriano Castreje.

Finalmente, ademais das cicatrices, a prexudicada padece, como secuelas, anquilosis/artrodesis da boneca e dun dedo cando, de operarse aos primeiros síntomas, a única secuela sería a cicatriz, sinalou o avogado.

CONDENA

A familia presentou reclamación de responsabilidade patrimonial ante o Sergas por considerar que a asistencia en Povisa non fora a adecuada, pero a administración sanitaria desestimouna e, tras recorrer esa decisión ante os tribunais, o xulgado do contencioso administrativo número 2 de Santiago estimou parcialmente dito recurso.

Así, o maxistrado considera acreditado que se produciu unha mala praxe, aínda que de “alcance limitado”, segundo reza a sentenza, e non serve para apreciar a responsabilidade patrimonial nos termos que reclamou a parte demandante.

A representación legal da muller presentou recurso, xa que o xulgado establece indemnización por parte das secuelas, “pero non por todas”, e entende que o resto de danos, a pesar de ter a súa orixe en erros cometidos no hospital, non se consideran mala praxe. “Non se reparou o dano de forma integral”, apuntou o avogado Cipriano Castreje.