Vigo sitúase como a cidade galega coa auga máis cara, cun gasto medio de 305 euros ao ano por fogar, tras subir o seu prezo un 14,9% desde 2020, rexistrando á súa vez o maior incremento de entre as grandes urbes da Comunidade.
Así se desprende dun estudo comparativo da Organización de Consumidores e Usuarios (OCU) sobre o custo de factúraa da auga en 54 cidades españolas, que foi presentado este xoves.
No que se refire a Galicia, todas as urbes analizadas sitúanse cun prezo por baixo da media nacional (306 euros ao ano), aínda que con “significativas diferenzas” entre localidades.
Así, en Ourense os cidadáns pagan de media 180 euros ao ano polo servizo de auga, mentres que en Lugo esta cifra ascende a 216 euros e en Pontevedra, a 261 euros. Na Coruña, o custo medio é de 264 euros, mentres que Vigo rolda a media nacional, con 305 euros.
A nivel nacional, Barcelona sitúase como a cidade coa auga máis cara, con 520 euros de media, seguida de Murcia (495 euros) e de Alacante, con 490 euros. No extremo oposto están Ourense (180 euros), Palencia (166 euros) e Guadalaxara (164 euros).
As diferenzas de prezo, presentes na Comunidade Autónoma e a nivel nacional, afectan tanto os custos de saneamento como de subministración da auga, pero tamén se explican pola complexidade do sistema de bloques de tarificación, con entre dous e oito bloques distintos dependendo do consumo do fogar. E seguindo pola súa disparidade, por exemplo, o primeiro bloque, o máis económico, pode cubrir entre 24 e 240 metros cúbicos de auga ao ano segundo a localidade. Se ademais o custo fixo da auga no municipio é moi alto, consumir máis inflúe menos na factura e por tanto se desincentiva o aforro de auga.
Por todo iso, OCU esixe ao Goberno e ás comunidades autónomas que impulsen unha armonización das tarifas municipais da auga, de modo que sexan transparentes, comparables e sinxelas (con tres ou catro bloques de consumo como máximo) que garantan un prezo accesible para un consumo básico, á vez que penalicen un consumo excesivo de auga. Pero tamén esixe que se promova unha tarifa reducida e única para os fogares vulnerables, independentemente da localidade na que residan.
