O home de nacionalidade colombiana que levaba 15 días en folga de fame na cidade de Vigo á espera da súa petición de asilo político a España volverá comer tras aceptar ser recolocado noutro país da Unión Europea.

Tal como informou o propio manifestante, a súa reivindicación comezou hai 15 días, despois de estar a esperar máis de 13 meses a que o Ministerio de Interior lle conceda protección internacional tras a súa solicitude de asilo político.

O home, lamentou a “moratoria inexplicable” do Ministerio, motivo polo cal iniciou o seu “xaxún voluntario”. “Mellor morrer de pé que vivir de xeonllos”, reivindicou.

Con todo, este xoves aceptou formar parte da selección para ser recolocado noutro país da Unión Europea polo programa EUAA (European union agency for asylum), polo que deixou a súa folga de fame, esperando que o seu caso sexa revisado por outro Estado de forma máis rápida, “situación que en España non ocorreu”.

“Por último quero aclarar que no momento que volvan ser vulnerados os meus dereitos como peticionario de protección internacional, reiniciarei a folga de fame indefinida novamente, como único medio de protesta co que conto”, reivindicou, tras dar as grazas ao seguimento “invaluable e humanitario” de ACCEM-VIGO do seu estado de Saúde e aos medios de comunicación.

HISTORIA

En declaracións a Europa Press, o propio home relatou a súa historia, asegurando que chegou ao aeroporto madrileño de Barajas en outubro de 2021, mentres que un mes despois foi trasladado ao dispositivo de migrantes de Vigo.

O home indicou que a súa saída de Colombia foi debida a que se trata dun defensor dos dereitos humanos, ambientalista e profesor de comunidades vulnerables, con máis de tres décadas de experiencia en docencia nas áreas de explotación de petróleo e gas do seu país.

Ante a “dramática persecución criminal” de axentes do Estado colombiano, o home solicitou asilo político a España fai máis dun ano. Con todo, non recibiu resposta do Goberno, o que o motivou a iniciar unha folga de fame indefinida.

O manifestante subliñou que a súa chegada a España “non ten carácter laboral nin económico” xa que o seu “único obxectivo, ademais de salvagardar a súa vida, é dar unha mensaxe política e humanitaria aos violentos” para axudar aos seus compañeiros que continúan “expostos” nos territorios colombianos.

Por iso, denunciou ao Estado colombiano e ás multinacionais petroleiras que “envenenan a terra, o aire e a auga” acusándoos de utilizar a bandas paramilitares para ameazar e agredir aos que se opoñen ás actividades que realizan.