O investigador da Universidade de Vigo (UVigo) Jonatan Rodríguez mostrou na súa tese de doutoramento que a presenza de acacias invasoras reduce a abundancia e riqueza de especies de invertebrados nun lugar, así como a substitución de insectos nativos por exóticos.

Segundo informou a universidade, a investigación, dirixida polos profesores Luís González e Adolfo Cordeiro, centrouse en tres especies leñosas do xénero acacia (Acacia dealbata ou mimosa, Acacia longifolia e Acacia melanoxylon ou acacia negra) e a planta Carpobrotus edulis, coñecida como herba de coitelo.

En concreto, o estudo remarcou que as plantas exóticas invasoras analizadas “alteran de forma severa as interaccións bióticas” e poden “modificar as condicións dos ecosistemas”.

A ese respecto, o investigador Jonatan Rodríguez sinalou que algúns autores descartaron que a invasión de plantas poida afectar á biodiversidade. Con todo, afirmou que esta tese mostra que poden producir unha “redución da diversidade taxonómica” e a substitución de especies nativas de invertebrados por outras exóticas.

Así, o estudo relacionou a invasión coa redución da abundancia e riqueza de comunidades de herbívoros e sinalou que poden levar “cambios severos” na comunidade de insectos e “modificar as interaccións bióticas”. Así mesmo, mediante a investigación observouse que os herbívoros exóticos expándense grazas á “presenza de novos hospedadores invasores” que lles proporcionan alimento e hábitat, “o que supón un risco debido ao seu aumento poboacional”.

O traballo de campo que permitiu realizar este estudo levouse a cabo no noroeste peninsular, onde se atopan algunhas das especies invasoras que máis problemas xeran, e en Sudáfrica “para avaliar as especies de invertebrados que conviven coa herba de coitelo na súa orixe nativa e comparalo cos que conviven con esta especie na península”.

INTRODUCIÓN DE ESPECIES

En concreto, as especies de acacias analizadas introducíronse na península no século XIX para utilizarse en silvicultura, estabilización de chans e ornamentación e “poden formar densas masas monoespecíficas que reducen o paso da luz no sotobosque, afectando á diversidade e cobertura de plantas nativas”.

Mentres, a coñecida como herba de coitelo importouse no século XVII con fins ornamentais e presenta un crecemento clonal que lle permite propagarse horizontalmente e formar densas masas que cobren a superficie circundante e alteran a vexetación autóctona.

O investigador sinalou a necesidade de utilizar a información solicitada para definir estratexias a longo prazo que permitan reducir a propagación destas especies e rexenerar as zonas afectadas. Para iso, avogou por que se analicen os cambios que estas xeran na flora e a fauna.