O pai de Déborah Fernández-Cervera, José Carlos Fernández, chamou a ser “optimistas” en relación ao posible esclarecemento da desaparición da súa filla e a posterior aparición do seu corpo sen vida, que tivo lugar en 2002, aínda que recoñeceu que os indicios respecto diso son “moi importantes, pero non concluíntes”.

Pronunciouse acompañado pola súa muller, Rosa Neira, e a súa filla, Rosa Fernández-Cervera, a preguntas dos medios á súa saída do Xulgado de Instrución, onde declarou este xoves tras ser citado polo xuíz. Deste xeito, José Carlos Fernández sinalou que contestou “correctamente” a todas as preguntas que se lle realizaron durante a vista e indicou que estivo tranquilo “en todo momento”.

Ademais, apuntou que as próximas instrucións daranas os avogados dado que son as persoas que “coñecen o procedemento“. Tamén expuxo a posibilidade de que nos próximos días chamase a declarar a máis persoas, como a súa esposa ou a súa sobriña, Nuria, que estivo con Déborah o día da súa desaparición. Pediu esperar a observar o “rumbo que toman os acontecementos”.

Deste modo, Fernández insistiu na necesidade de manter unha actitude “optimista” durante o proceso xudicial e a esperar a que todas as persoas que deban declarar comparezan no xulgado “para saber os fíos dos que tirar”.

DESAPARICIÓN

En concreto, Déborah Fernández-Cervera desapareceu en 2002 aos 21 anos, despois de saír a correr pola contorna de Samil, en Vigo. Unha semana despois atopouse o seu corpo espido nunha cuneta no Rosal, a uns 40 quilómetros da súa vivenda. A principios de 2019, a familia da moza iniciou unha campaña na plataforma ‘Change.org’ para conseguir a reapertura do caso, pechado en 2010.

O pasado mes de novembro, despois da presentación de novas probas, o xulgado de Tui ditou auto reabrindo o procedemento, e citando a sete testemuñas, que declararon o pasado decembro. A estes testemuños uníronse os doutro seis novas persoas que prestaron declaración en xaneiro.