O xulgado de Instrución número 2 de Vigo decidiu este martes absolver ao responsable de Transportes da FGAMT-CIG de Vigo, Carlos Martínez Lamosa, que fora acusado de realizar pintadas na casa do conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, a principios deste ano durante o conflito polo convenio das ambulancias.
Martínez Lamosa foi absolto despois de que nin a prexudicada nin a Fiscalía solicitasen a súa condena, “ao entender que os feitos non constitúen un delito leve de danos”.
“Tras as declaracións de Lamosa e da denunciante, no trámite de conclusións, o Ministerio Fiscal nin sequera entrou a valorar as probas practicadas e optou por non solicitar condena para o acusado. A propia denunciante, preguntada polo xuíz, tampouco o fixo”, indicou a organización sindical.
O Fiscal argumentou que a súa decisión sinalando que os feitos xulgados “non se poden incluír no tipo penal de delito leve de danos”, para os que se establece unha pena de entre un e tres meses de multa, e que en todo caso a sanción debería ir pola vía administrativa.
O avogado da CIG adheriuse ás razóns da Fiscalía e indicou que “en ningún momento quedou acreditada a autoría dos feitos” que se lle imputaban a Lamosa.
Tal como explicaron desde o gabinete xurídico da CIG, antes da reforma do Código Penal, este tipo de feitos eran tipificados como falta, pero agora son considerados delitos leves (se os danos contra a propiedade afectada non exceden os 400 euros), polo que carrexan antecedentes penais. Neste caso, a denunciante achegou unha factura dos traballos de limpeza da pintada por valor de 140 euros, que o denunciado tería que abonar tamén no caso de que fose condenado.
CONCENTRACIÓN
Debido ao xuízo, máis dunha hora antes da vista oral, case un cento de persoas, convocadas pola CIG, concentráronse ás portas dos tribunais vigueses en “solidariedade” co acusado.
Durante a protesta, na que estivo presente o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, despregouse unha pancarta que rezaba ‘Stop represión contra ou sindicalismo nacionalista’ e berráronse consignas como ‘Código penal, para a patronal’ e ‘Non hai represión que pare a loita obreira’.
