Pepe O torneiro, un “heroe” para os nenos vigueses da Transición

Os trompos de Pepe/ Miguel Núñez

Pepe “O Torneiro” leva máis de oitenta anos vivindo na mesma casa na que naceu, no barrio de Ribadavia, preto de San Roque. Entón, non facían falta cadeados, valados nin ferraduras.

Pepe encargouse das trompetas do órgano da catedral de Tui, das balaustradas do teatro de García Barbón, de miles de buxainas para os nenos que lle traían anaquiños de madeira ou as mesmas ramas das árbores.

Trompos/ Miguel Núñez

Cando baixaba ao centro, dicía que ía “a Vigo”, algo que hoxe semella do máis curioso. Tamén a súa profesión, case esquecida. Outra anécdota: recorda que en plena ditadura lle causou algún problema o seu apelido, “Rojo”.

A última peza/ Miguel Núñez

Aínda conserva o taller, no patio da súa casa. Alí elaboraba as anhelados buxainas, un dos divertimentos por excelencia na época, de tódolos tamaños. Un centímetro ou un metro, daba igual.

Traballou para Silverio Rivas, publicáronlle entrevistas. Na súa propia casa conserva mostras do seu traballo dunha vida.

O torneado/ Miguel Núñez

E, sobre todo, o que máis ama: a súa muller e a súa familia.

A muller de Pepe coida das galiñas/ Miguel Núñez

Así é Pepe, unha desas persoas especiais que Vigo agocha por centos.

Pepe, en primeiro plano/ Miguel Núñez

DEIXAR UN COMENTARIO

Please enter your comment!
Please enter your name here