Confirmada a condena de 10 anos de cárcere a un acusado de abusar dos seus dous sobriños en Ponteareas

Segundo recolle a sentenza, contra a que cabe recurso de casación, o tribunal desestimou o recurso presentado ao considerar que "existe proba suficiente" dos feitos xulgados.

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) confirmou a condena de 10 anos de cárcere a un acusado de abusos sexuais continuados aos seus dous sobriños cando eran menores de idade en Ponteareas.

Segundo recolle a sentenza, contra a que cabe recurso de casación, o tribunal desestimou o recurso presentado ao considerar que “existe proba suficiente” dos feitos xulgados.

A sentenza que foi ratificada tamén impuxo ao procesado a prohibición de comunicarse e aproximarse a menos de 500 metros do domicilio, lugar de traballo ou estudo de cada un dos menores durante nove anos. Ademais, impuxéronselle unha pena de liberdade vixiada superior en nove anos á de prisión por cada un dos dous delitos de abusos sexuais continuados e a inhabilitación, durante cinco anos, para desempeñar calquera profesión ou oficio que leve contacto con menores.

Os xuíces aceptaron como feitos probados os da sentenza apelada. Así, detallouse que o acusado vivía coa súa irmá e os fillos menores desta. Nunha data non determinada de 2009, realizou tocamentos ao maior dos nenos, que tiña 11 anos, e ameazoulle para que lle deixase masturbarlo. Esta situación repetiuse en “múltiples ocasións” ata que en 2011, cando xa tiña 13 anos, el “logrou negarse”. A partir de entón, realizou tocamentos á irmá do neno, de oito anos.

Aínda que explicou que “se dispón unicamente da declaración” do menor respecto dos seus abusos, o TSXG afirmou que esta “reúne os orzamentos procesuais para a súa validez” pois “se trata dunha persoa carente de calquera circunstancia que poña en dúbida a súa credibilidade” e que “mantivo” a mesma versión, “sen que se aprecie ningún ánimo espurio”.

Ademais, afirmou que a verosimilitud do relato “vén avalado, como corroboración periférica, polo acaecido coa súa irmá” e considerou significativo que renunciase á indemnización.

En canto á nena, destacou que “a proba é abundante” pois “os abusos foron presenciados por varias persoas”. Ademais, resaltou que esta padece unha enfermidade hereditaria que leva un grao de discapacidade intelectual, “o que pode explicar que, durante o xuízo, tratase de desviar a acusación“, “tratando de descargar a incriminación contra o acusado”, respecto ao que “tiña un temorreverencial”.