Música e cinema en directo arrouparán a voz de Xela Arias no MARCO

Será este sábado, ás 19,30 horas, e o domingo, ás 12,30 horas.

O director do MARCO, Miguel Fernández (centro), xunto ao alcalde, Abel Caballero; o músico Fernando Abreu; os concelleiros, Uxía Blanco e Abel Losada; e o fillo de Xela Arias, Darío Gil Arias.

O Museo de Arte Contemporánea de Vigo (MARCO) acollerá este fin de semana a preestrea de ‘Vencerse é cousa de tratarse’, unha proposta escénica de Fernando Abreu, con música e cinema en directo, e que contará coa voz de Xela Arias recitando os seus poemas, grazas ás gravacións que ela mesma realizou en 2003 cando preparaba a presentación do seu último libro, ‘Intempériome’.

Este proxecto conta coa participación, ademais de Fernando Abreu, do músico Pablo Carrera e a actriz e cantante Mónica de Nut, e complétase coa presenza no escenario de Roi Fernández, creando cinema en directo. ‘Vencerse é cousa de tratarse’ poderá gozarse no MARCO este sábado ás 19,30 horas e o domingo ás 12,30 horas (previa reserva, debido á limitación de capacidade pola situación sanitaria).

Na presentación desta proposta, Fernando Abreu explicou que, en 2003, propuxo a Xela Arias (homenaxeada este ano no Día das Letras Galegas) gravarse recitando os seus poemas, cando ambos estaban a preparar a presentación do último libro da poeta. Aquela iniciativa truncouse pero quedaron as gravacións, e agora o músico acabou aquel proxecto.

O fillo de Xela Arias, Darío Gil Arias, subliñou que este traballo de Fernando Abreu é un “diálogo” entre varias formas de arte, unha peza de “vangarda” que respecta a visión da poeta sobre a confluencia das manifestacións artísticas. “Non teño capacidade para xulgar o proxecto, pero estou seguro de que é unha proposta honesta con esta visión da miña nai”, afirmou.

Finalmente, o alcalde da cidade, Abel Caballero, trasladou o “apoio total” do Concello de Vigo a esta proposta de Fernando Abreu, que é un “acto de transgresión” e supón unha “ruptura do espazo-tempo” ao traer a voz de Xela Arias ao presente, nun espazo, como o MARCO, que está aberto á “cultura incluyente”.