Os avogados da familia de Déborah Fernández-Cervera, a nova desaparecida en Vigo en 2002 e achada morta días despois, Ramón e Ignacio Amoedo, denunciaron “neglixencias” nas investigacións policiais e “contradicións” nos testemuños das persoas chamadas a declarar.

Déborah Fernández-Cervera desapareceu en 2002 aos 21 anos, despois de saír a correr pola zona de Samil en Vigo. O seu corpo foi atopado espido unha semana despois nunha cuneta no concello O Rosal, a uns 40 quilómetros de distancia. Aínda que o caso pechouse, o pasado mes de novembro o Xulgado de Instrución número 2 de Tui acordou a súa reapertura para proceder á práctica de novas actuacións.

Nunha rolda de prensa celebrada este mércores na que tamén compareceu por videoconferencia o criminólogo Óscar Tarruella, Ramón Amoedo advertiu que a familia e os letrados “non pararán” ata conseguir “xustiza para Déborah”, aínda que o caso prescriba. Ademais, xunto ao outro avogado, detallou varios supostos “erros” cometidos durante a instrución do caso.

En concreto, entre os “erros” denunciados, Ramón Amoedo afirmou que houbo “contradicións” en declaracións realizadas por distintas testemuñas que non se cruzaron e “probas que se pasaron por alto“.

Por iso, os letrados avanzaron que se promoverá a realización dun informe pericial criminal de parte con investigacións propias ante as “contradicións” das policiais. Tamén abriron a posibilidade a que se emprendan accións legais contra os funcionarios se se comproba que actuaron en prexuízo da investigación.

SUPOSTOS ERROS

Os avogados explicaron que o ateigado elaborado en 2019 non reflicte que se solicitase acceso ao terminal do que fora parella da nova, mentres consta que en xuño de 2002 contactouse cun xulgado de Vigo para coñecer se se recibiu información sobre as chamadas realizadas desde o mesmo. Por este motivo, preguntáronse se se tivo acceso á listaxe e, se non foi así, por que non se solicitou de novo.

Ademais, reprobaron que o vehículo deste home, ao que se refiren como Arcano e que foi interrogado en varias ocasións, non se inspeccionase ata o ano 2010. Precisamente, só valoraron a investigación realizada polo equipo que pediu esa análise, no que non se atoparon restos biolóxicos, así como novos interrogatorios e probas.

En cambio, Ignacio Amoedo denunciou “neglixencias” por parte doutros investigadores, como o extravío do teléfono móbil de Déborah, que fora “entregado por un familiar a un axente” en Comisaría. Así, apuntou que posteriormente o terminal analizouse, pero cuestionou que só se atopase un número no seu cartón.

Do mesmo xeito, o letrado sinalou que os investigadores aseguraron que tiñan dificultades para acceder ao correo electrónico da nova e que, tras conseguilo, concluíron que “non achegaba nada novo”.

Aínda que cuestionou que Déborah dispuxese de acceso ao seu e-mail mediante o seu teléfono móbil en 2002, afirmou que, se efectivamente o terminal ofrecía esa opción, “tería direccións” de correo electrónico que acusou á Policía de non querer transmitir. Tamén criticou a análise realizada de varios discos duros da nova entregados pola familia.